یعنی چه
این واژه در لغتنامههای مرجع فارسی ثبت نشده است، اما در اصطلاحات عامیانه و فقهی به نوعی جادوگری، کهانت یا رمّالی اشاره دارد که در آن فرد با خواندن اوراد نامفهوم، ادعای یافتن مالِ مسروقه یا گمشده را میکند.
تلفظ
تلفظ این کلمه بر اساس ریشه و ساختار عامیانهٔ عربی آن به صورت «الْوَخْذَه» است.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای این واژه خود کلمهٔ «الوخذه» با ۶ حرف یا معادلهایی چون رمالی و جادوگری است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از اصطلاحات مربوط به غیبگویی و جادوگری جهت کشف پنهانیها استفاده میشود.
به عربی
در عربی فصیح، نزدیکترین مفاهیم معادل به این اصطلاح عامیانه، عِرافت و کهانت هستند.
به فارسی
این کلمه اصالت فارسی ندارد و در لغتنامههای رسمی معنا نشده است؛ در صورت کاربرد، نزدیکترین برگردان مفهومی آن «رمّالی برای مالربوده» یا «شعبده» است. گاهی نیز ممکن است شکل اشتباه نگارشی از واژهٔ فارسیسازیشدهٔ «مواخذه» باشد.
در قرآن
کلمهٔ «الوخذه» با این ساختار و مفهوم هیچگونه کاربرد و سابقهای در متن قرآن کریم ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل الوخذه
واژهٔ «الوخذه» یک اصطلاح اصیل یا کاربردی در زبان و ادبیات فارسی نیست و در هیچیک از فرهنگهای معتبر مانند دهخدا، معین و عمید ثبت نشده است. این کلمه در واقع یک عبارت بومی و عامیانه با ریشههای عربی است که بیشتر در فتاوای فقهی و متون مذهبی به عنوان مصداقی از خرافات، کهانت و روشهای غیرشرعی برای یافتن اموال مسروقه یا اشیای گمشده از آن یاد میشود.
در این شیوهٔ خرافی، افرادی که به این نام شناخته میشوند با توسل به اوراد نامفهوم یا سوءاستفاده از مفاهیم، ادعای غیبگویی و کشف مال گمشده را دارند. چنانچه این واژه در یک متن معاصر فارسی رویت شود، به احتمال بسیار زیاد اشتباه نگارشی و املایی از واژهٔ مأنوس «مواخذه» به معنی بازخواست کردن است و نباید با اصطلاح خرافی مذکور اشتباه گرفته شود.