یعنی چه
واژه «اوطف» در لغت به چند معنای متمایز به کار میرود؛ نخست به مردی اشاره دارد که مژهها یا ابروهای بسیار انبوه، پرپشت و درازی دارد. در وهله دوم، به معنی زندگی خوش، با ناز و نعمت و فراخ (معیشت راحت) است و در نهایت به تاریکی برهمنشسته و متراکم نیز اطلاق میشود.
تلفظ
این کلمه به فتح همزه و سکون واو و فتح طاء تلفظ میشود (اَوْ طَ فْ).
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به راهنمای «مرد درازمژه» یا «زندگی خوش و فراخ»، واژه ۴ حرفی «اوطف» است.
به انگلیسی
برای توصیف ویژگی ظاهری آن در زبان انگلیسی از عبارات مربوط به مژه و ابروی پرپشت استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل درازمژگان و پرابرو برای ویژگی ظاهری، و فراخروزی یا خوشزیست برای معنای معیشتی آن است.
در قرآن
کلمه «اوطف» در متن قرآن کریم به کار نرفته و جزو واژگان قرآنی به شمار نمیرود.
نماد چیست
در منابع ادبی و نمادشناسی، مفهوم نمادین خاصی برای اوطف ثبت نشده و صرفاً یک صفت ظاهری یا حالتی از زندگی است.
جمعبندی و توضیح کامل اوطف
واژه «اوطف» یک صفت مشبهه یا اسم تفضیل مشتق شده از ریشه عربی «و-ط-ف» است که در متون کهن و ادب کلاسیک فارسی به کار رفته است. این کلمه به طور عمده برای توصیف ویژگیهای ظاهری افراد، به ویژه داشتن مژهها یا ابروهای بلند، پرپشت و چشمگیر استفاده میشود.
علاوه بر جنبه ظاهری، اوطف در معنای مجازی و کنایی به زندگی آرام، پربرکت و همراه با رفاه و فراخی روزی نیز اشاره دارد. گاهی نیز در توصیف پدیدههای طبیعی مانند تاریکی شدید و متراکم به کار میرود.
این واژه امروزه در زبان فارسی روزمره کاربرد چندانی ندارد و یک لغت مهجور و تخصصی ادبی محسوب میشود، اما به دلیل ساختار خاص خود در طرح طراحان جدولهای کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد.