یعنی چه
واژه الندا در اصل ریشه در زبان عربی دارد و به معنای قطرات لطیف شبنم، باران مداوم و ریز، و همچنین سخاوت و بخشندگی فراوان است.
تلفظ
این واژه با فتحة روی نون و تشدید آن، و سکون دال تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهای «شبنم» یا «بخشش و کرم» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن، معادل انگلیسی آن برای معنای شبنم Dew و برای معنای کرم Generosity است.
به عربی
شکل اصلی و فصیح این واژه در زبان عربی با الف مقصوره به صورت «الندى» نوشته میشود.
به فارسی
در برگردان دقیق به واژگان اصیل فارسی، بهترین معادلها برای آن «ژاله» و «شبنم» در معنای طبیعی، و «دهش» یا «بزرگواری» در معنای معنوی هستند.
در قرآن
خود واژه «الندا» در قرآن نیست، ولی واژههای همخانواده آن مانند «نادی» (به معنی مجلس و انجمن) در آیاتی مثل آیه ۱۷ سوره علق («فَلْیَدْعُ نَادِیَهُ») دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الندا
واژه «الندا» یک واژه اصیل با ریشه عربی (الندى) است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه در معنای ظاهری و طبیعی خود به قطرات لطیف شبنم که در بامداد بر روی گلها مینشیند و همچنین بارانهای نرم و مداوم اشاره دارد و به همین جهت، نمادی از طراوت، شادابی و تجدید حیات در طبیعت به شمار میرود.
علاوه بر جنبه طبیعی، الندا در معنای کنایی و مجازی خود به مفهوم سخاوت، جود، کرم و بخشش بیمنت گره خورده است؛ همانطور که شبنم بدون چشمداشت به طبیعت طراوت میدهد، انسان بخشنده نیز خیر خود را جاری میسازد. این واژه به دلیل آهنگ زیبا و معنای لطیفش، در نامگذاریها و ادبیات نیز جایگاه ویژهای دارد.