یعنی چه
مهضومة شکل مؤنث کلمه «مهضوم» و اسم مفعول از ریشه عربی «هضم» است. این واژه در زبان عربی و متون کهن فارسی کاربردهای متعددی دارد؛ از جمله به غذای تحلیلرفته و هضمشده، انسان مظلومی که حقش پایمال شده، و همچنین در توصیف ظاهری زنان به معنای باریکشکم و لاغراندام یا شیء لطیف و خوشصدا اطلاق میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی با فتح ميم، سکون هاء، ضم ضاد و فتح میم آخر خوانده میشود.
در جدول
واژه مهضومة در حل جدولهای متقاطع به عنوان پاسخی ۶ حرفی برای مفاهیمی چون ستمدیده یا هضمشده کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، در کاربرد پزشکی و گوارشی از معادل Digested و در مفاهیم اجتماعی و حقوقی از واژگان Oppressed یا Wronged استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و در این زبان برای اشاره به زن مظلوم یا ویژگیهای ظاهری مانند باریکمیان بودن به کار میرود.
به فارسی
در برگردان دقیق به زبان فارسی، میتوان از واژههایی نظیر ستمدیده، مظلومه، گوارشیافته و لاغراندام به عنوان برابرهای معنایی آن استفاده کرد.
نماد چیست
در ادبیات سنتی، فرهنگ عامه یا نمادشناسی کلاسیک، برای کلمه مهضومة نماد حیوانی، گیاهی یا اسطورهای خاصی تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل مهضومة
واژه «مهضومة» یک اسم مفعول مؤنث با ریشه عربی از ماده «هـ ض م» است که در زبان و ادبیات فارسی نیز به کار رفته است. این کلمه بسته به بستر متن، معانی گوناگونی به خود میگیرد؛ در مباحث گوارشی به معنای هضمشده و تحلیلرفته است، در مسائل اجتماعی و اخلاقی به معنای زن مظلوم و ستمدیدهای است که حقش غصب شده، و در توصیف زیباییشناسی کلاسیک برای اشاره به زنان باریکمیان و لاغراندام یا اشیای لطیف و خوشصدا استفاده میشود.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده، اما همخانوادههای آن در آیاتی از سورههای طه و شعراء به ترتیب در مفاهیم نقصان حق (هَضماً) و لطافت شکوفههای نخل (هَضیم) تجلی یافتهاند که نشاندهنده اصالت و ابعاد چندگانه معنایی این ریشه لغوی است.