یعنی چه
عبارت «صواب داشتن» به معنای صحیح بودن، حق بودن و بجا بودن یک امر یا دیدگاه است. این واژه به مصلحتآمیز بودن و شایسته بودن یک کار یا رای اشاره دارد و نباید با «ثواب داشتن» (به معنی اجر و پاداش اخروی) اشتباه گرفته شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت صَواب داشتن (savāb dāštan) است که واژه صواب در آن با ص و حروف مفتوح خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف ۹ حرفی، خود واژه «صواب داشتن» یا کلمات هممعنی مانند «درست بودن» است.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی از صفتهایی که به معنای درست، صحیح و مصلحتآمیز هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلماتی مانند صحیح، سدید یا خود واژه صواب برای رساندن این معنا به کار میروند.
به فارسی
معادلهای واژهای و اصیل فارسی برای صواب داشتن شامل مفاهیمی چون درست بودن، راست بودن، سزاواری و بجا بودن کار یا سخن است. متضاد آن نیز خطا، ناصواب و اشتباه است.
نماد چیست
ترکیب صواب داشتن یک اصطلاح لغوی و انتزاعی به معنی حقیقت و درستی است و در فرهنگ عامه یا اساطیر دارای نماد مادی یا تصویر نشانهای مشخصی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل صواب داشتن
عبارت «صواب داشتن» یک ترکیب مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ریشه عربی «ص و ب» گرفته شده است. این واژه در اصل به معنی فرود آمدن باران یا اصابت تیر به هدف بوده و به مجاز در معنای کار درست، بیخطا، مصلحت و حقیقت به کار میرود. در ادبیات فارسی این واژه بیشتر به صورت ترکیبات دیگری مثل «صواب دیدن» یا «رای صواب داشتن» دیده میشود.
نکته بسیار مهم در نگارش و درک این واژه، تمایز املایی و معنایی آن با واژه «ثواب» (با حرف ث) است؛ چرا که ثواب داشتن به معنای کسب پاداش الهی و اخروی است، در حالی که صواب داشتن صرفاً به معنای صحیح بودن، عقلانی بودن و مطابقت یک عمل یا نظر با واقعیت و منطق است. این واژه در قرآن کریم نیز به معنای سخن درست و حق (صوابا) به کار رفته است.