یعنی چه
این عبارت اصطلاحی حقوقی، فقهی و فلسفی است که نشان میدهد چیزی هم برای ایجاد اولیه خود و هم برای پایدار ماندن و ادامه یافتن در آینده، به علت یا شرطی وابستگی دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «حُدوثاً وَ بَقاءً» (hodūsan va baqā’an) است که تنوینهای انتهای آن نقش قیدساز دارند.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت مفهومی و ۱۱ حرفی، خودِ کلمه «حدوثا و بقائا» است.
به انگلیسی
معادلهای تخصصی انگلیسی برای رساندن مفهوم پیدایش اولیه و استمرار بعدی.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و عیناً در متون فقهی، اصولی و فلسفی جهان اسلام به کار میرود.
به فارسی
معادل روان فارسی آن «در پیدایش و در پایداری» یا «آغازاً و انجاماً» است.
در قرآن
خود این ترکیب به صورت قید تنویندار در متن قرآن نیست؛ اما ریشههای کلمات آن مانند «مُحْدَث» و «یَبْقیٰ» بارها برای تبیین نیاز همیشگی جهان به خالق استفاده شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل حدوثا و بقائا
عبارت «حدوثاً و بقاءً» یک اصطلاح کلیدی در فلسفه، فقه و حقوق اسلامی است که ریشه در زبان عربی دارد. این مفهوم بیانگر پیوستگی میان لحظه آغازین شکلگیری یک پدیده و روند استمرار آن در طول زمان است. در واقع وقتی گفته میشود پدیدهای حدوثاً و بقاءً به چیزی وابسته است، بدین معناست که آن وابستگی همیشگی است و با ایجاد اولیه، نیاز پدیده به علتِ خود برطرف نمیشود.
به عنوان مثال، در مباحث کلامی و فلسفی، رابطه جهان با خداوند حدوثاً و بقاءً دانسته میشود؛ یعنی جهان نه تنها در لحظه خلقت به خدا نیاز داشته، بلکه در هر لحظه از ادامه حیات خود نیز به فیض الهی وابسته است. این واژه در حقوق و قوانین نیز کاربرد دارد و مشخصکننده شرایطی است که باید در طول جریان یک پرونده یا وضعیت حقوقی پابرجا بمانند.