یعنی چه
«مبرزات» جمع مؤنث سالم از واژهٔ «مُبَرَّز» است. این کلمه در لغت به معنای چیزها، امور یا کارهایی است که آشکار، نمایان، جلو انداخته شده و برجسته شدهاند. در متون تخصصی و ادبی، به مسائل بااهمیت و برجستهای که متمایز از بقیه هستند، مبرزات میگویند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُبَرَّزات (moba-rra-zāt) است که تشدید روی حرف «ر» قرار دارد.
در جدول
در حل جدول، در پاسخ به سوالاتی نظیر «امور آشکار شده» یا «چیزهای برجسته و ممتاز» که ۶ حرفی هستند، واژهٔ «مبرزات» به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم مبرزات در زبان انگلیسی، بسته به سیاق متن از واژگانی که به برجستگی، ظهور و متمایز بودن اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشهٔ اصیل عربی دارد و از فعل «بَرَّزَ» (باب تفعیل) مشتق شده است که در خود زبان عربی نیز به همین معنا یا مفاهیم مشابه به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی روان برای این کلمه شامل «آشکارها»، «نمایانها»، «امور برجسته»، «پدیدههای متمایز» و «نمایاندهشدهها» است.
نماد چیست
واژهٔ مبرزات یک صفت کارکردی و لغوی برای توصیف امور آشکار یا ممتاز است و در آیینها، اسطورهها یا فرهنگ عامه به عنوان یک نماد نمادین یا استعاری شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل مبرزات
واژهٔ «مبرزات» جمع مؤنث سالم «مُبَرَّز» و مشتق از ریشهٔ عربی «ب-ر-ز» است که به زبان فارسی وارد شده است. این کلمه از نظر معنایی به تمامی امور، کارهها، پدیدهها یا مسائلی اشاره دارد که از حالت خفا خارج شده، کاملاً آشکار و نمایان گردیدهاند و به واسطهٔ این ظهور، حالت ممتاز، برجسته و بااهمیتی به خود گرفتهاند.
اگرچه خود این ساختار جمع در متن قرآن کریم به چشم نمیخورد، اما همخانوادههای بارز آن نظیر «بارزة» و «برزت» در آیات مختلف برای توصیف آشکار شدن زمین یا دوزخ به کار رفتهاند. در زبان فارسی، مبرزات بیشتر کارکردی ادبی و تخصصی دارد و در برابر واژگانی چون مکتومات و مستورات قرار میگیرد که به امور پنهان اشاره دارند.