یعنی چه
این واژه از ترکیب «شیفته» (بهمعنی عاشق یا مدهوش) و پسوند شباهت «گونه» ساخته شده است و به حالت رفتاریِ فردی اشاره دارد که خردِ مصلحتاندیش را کنار گذاشته و تسلیم محض عشق یا یک ایده شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسرهٔ حرف تاء و هاء بیانگر صفتی مرکب در زبان فارسی است.
در جدول
پاسخ دقیق ۹ حرفی برای پرسشهای جدول کلمات متقاطع، خود واژه «شیفته گونه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از این عبارات برای رساندن مفهومِ رفتار برخاسته از شیدایی شدید استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این کلمه همگی بر حالت بیخودی از خود، مجنون بودن و شیفتگی مفرط دلالت دارند. متضادهای آن نیز عباراتی همچون عاقلانه، هشیارانه و مدبرانه هستند.
نماد چیست
این واژه نماد تصویری یا اسطورهای خاصی در فرهنگ عامه ندارد، اما در ادبیات و عرفان فارسی، بازتابدهندهٔ تسلیم کاملِ عقل در برابر کشش قلب و ایدههای آرمانی است.
جمعبندی و توضیح کامل شیفته گونه
واژهٔ «شیفتهگونه» یک صفت مرکب و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب صفت مفعولی مصدر «شیفتن» به همراه پسوند شباهت «گونه» شکل گرفته است. این کلمه از نظر ساختاری و معنایی، وضعیتی را توصیف میکند که در آن فرد مانند یک عاشق والامقام یا مجنونی دلداده، رفتاری فراتر از محاسبات عقلانی و مصلحتآمیز بروز میدهد.
در متون ادبی و شعر فارسی، کاربرد این واژه بیشتر جنبهٔ زیباییشناختی و توصیف حالاتِ شیدایی دارد. نکتهٔ مهم در ریشهشناسی و کاربرد این کلمه، مرزبندی آن با اصطلاحات مدرن روانشناسی است؛ به طوری که نباید آن را با مفاهیمی مثل «خودشیفتهگونه» (نارسیسیستیک) اشتباه گرفت، چرا که شیفتهگونه دقیقاً برعکسِ خودشیفتگی، به معنای غرق شدن در دیگری یا یک آرمان بیرونی است.