یعنی چه
این عبارت دارای دو کاربرد اصلی است: یکی در امور مالی و بانکی به معنی واریز کردن پول یا سند مالی به حساب شخصی، و دیگری کاربرد کنایی و معنایی به معنی محسوب داشتن، منظور کردن و به پای کسی یا چیزی نوشتن.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت فعلی مرکب به صورت [be hesâb gozârdan] است. توجه به نگارش آن با حرف «ذ» الزامی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف و طراح جدول میتواند خودِ «به حساب گذاردن» یا مترادفهای آن مانند «واریز کردن» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، برای امور بانکی از فعل deposit و برای مفاهیم انتزاعی و کنایی از attribute استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی نیز تفکیک معنایی وجود دارد؛ برای پول از واژه yatırmak و برای به شمار آوردن از katmak استفاده میکنند.
به فارسی
برگردانها و مترادفهای دقیق فارسی این واژه شامل محسوب داشتن، واریز کردن، به شمار آوردن، منظور کردن، ثبت کردن و به پای کسی نوشتن است. متضاد آن نیز «از حساب برداشتن» یا «نادیده گرفتن» میشود.
نماد چیست
عبارت «به حساب گذاردن» یک مفهوم انتزاعی زبانی یا یک کنش مالی-اداری است؛ بنابراین نماد تصویری، نشانه سنتی یا مظهر ثبتشدهای در فرهنگها ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل به حساب گذاردن
عبارت «به حساب گذاردن» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که از دو بخش با ریشههای متفاوت تشکیل شده است؛ واژه «حساب» ریشهای عربی دارد و فعل «گذاردن» ریشهای پهلوی و ایرانی دارد. این عبارت در زندگی روزمره دو کاربرد کاملاً متمایز دارد: در وهله اول در امور مالی و بانکی به معنای واریز کردن وجه یا اسناد به حساب استفاده میشود، و در وهله دوم به صورت کنایی به معنای منظور کردن، نسبت دادن یک رفتار به یک ویژگی یا به پای کسی نوشتن به کار میرود.
نکته بسیار مهم در نگارش این عبارت، استفاده از حرف «ذ» در کلمه «گذاردن» است؛ چرا که این فعل از مصدر «گذاشتن» به معنای قرار دادن و نهادن (قرار دادن پول در حساب) میآید و نباید با «گزاردن» با حرف «ز» که به معنی ادا کردن و بهجا آوردن است، اشتباه گرفته شود.