یعنی چه
واژه محالمة در لغت به معنی برخورد با حلم، سعهصدر و بردباری با دیگران است. این کلمه نشاندهنده یک رفتار دوطرفه در روابط انسانی است که در آن افراد با تسامح و دوستی با یکدیگر رفتار میکنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُحالَمَة است که میم اول مضموم، لام مفتوح و در نهایت به تاء تانیث (که در فارسی معمولاً به صورت هاء صامت تلفظ میشود) ختم میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و معمولاً با راهنماهایی همچون «بردباری متقابل» یا «مدارات کردن» خواسته میشود.
به انگلیسی
برای معادلسازی این مفهوم در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که مفهوم تحمل، صبر و مدارای دوطرفه را در روابط بین فردی رسانده و نشاندهنده خویشتنداری باشد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ریشه (ح ل م) است که بر وزن مفاعله بر مشارکت و تعامل دوطرفه در بردباری و دوستی دلالت دارد.
به فارسی
در زبان فارسی، نزدیکترین و دقیقترین برگردانها برای این اصطلاح، واژگانی چون مدارا، حلمورزی، سعهصدر و تحمل متقابل هستند که در متون کهن و اخلاقی به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل محالمة
واژه «محالمة» یک اصطلاح لغوی و اخلاقی با ریشه عربی است که در متون کلاسیک و کهن فارسی به عنوان اسم مصدر ثبت شده است. این کلمه از ریشه «حلم» بر وزن «مفاعله» ساخته شده و به طور دقیق به معنای بردباری متقابل، خویشتنداری و مدارا کردن با دیگران در روابط اجتماعی است.
اگرچه خود این واژه در قرآن کریم به طور مستقیم نیامده، اما ریشه آن (حلم) بارها برای توصیف صفات الهی (حلیم) و ویژگیهای پسندیده انسانی ذکر شده است. در ادبیات عرفانی و اخلاقی ما، محالمة نمادی از سعهصدر و صلحطلبی در برخورد با همنوعان به شمار میرود.
امروزه این کلمه کاربرد روزمره و عامیانه ندارد و بیشتر در لغتنامههای قدیمی نظیر تاجالمصادر یا متون تخصصی ادبی دیده میشود. به دلیل تشابه ظاهری، باید دقت کرد که این واژه با کلماتی مثل مظالمه یا محال خطا گرفته نشود.