یعنی چه
این واژه برای توصیف مادی یا معنوی هر چیزی به کار میرود که از اهمیت و اعتبار بالایی برخوردار است و مایهٔ سرافرازی یا سودمندی است.
مترادف
واژگانی که مفهوم دارا بودن ارزش و اعتبار بالا را در بسترها و متون مختلف مادی و معنوی رسانگی میکنند.
متضاد
کلماتی که نشاندهندهٔ کمبود یا فقدان اهمیت، بها و اعتبار در یک شیء، شخص یا مفهوم هستند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشهٔ پهلوی arzīdan (ارزیدن) مشتق شدهاند و به مفهوم بها و شایستگی اشاره دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «دارای بها و اهمیت» یا «نفیس»، واژهٔ ارزشمند با ۷ حرف به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به لحن و متن نگارش، میتوان از هر یک از این معادلهای دقیق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی، تعابیر مختلفی برای رساندن مفهوم ارزشمندی مادی و معنوی وجود دارد که این موارد از رایجترینها هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، اصلیترین واژه برای توصیف اشیا یا اشخاص باارزش، کلمهٔ Değerli است.
به فارسی
این کلمه ترکیبی از اسم مصدر «ارزش» (از فعل ارزیدن در زبان پهلوی) و پسوند اتصاف و دارندگی «مَند» است که روی هم رفته معنای «صاحبِ بها و شایستگی» را میسازد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، ادبیات و هنر، مفاهیم و اشیایی که بالاترین سطح از نفاست و گرانبهایی را دارند، مانند طلا، جواهرات نایاب و همچنین گوهر دانش و کتاب، به عنوان نمادهای عینیِ ارزشمندی شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل ارزشمند
واژهٔ «ارزشمند» یکی از اصیلترین و پرکاربردترین واژههای زبان فارسی است که ریشه در ساختارهای زبانی کهن (پهلوی) دارد. این کلمه با ترکیب پایهٔ «ارزش» و پسوند دارندگی «مند»، مفهوم داشتن بها، اعتبار، شایستگی و نفاست را به زیباترین شکل ممکن منتقل میکند و هم در جنبههای مادی (مانند اشیای قیمتی) و هم در جنبههای معنوی (مانند انسانهای شریف یا زمان) کاربرد دارد.
اگرچه خود این واژه به دلیل ساختار فارسیاش در متن قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم همسنگ و معادل آن نظیر «قیم»، «کریم» و «ثمین» به فراوانی در فرهنگ اسلامی و ادبیات عربی به چشم میخورد. در ادبیات فارسی نیز این کلمه همواره با نمادهایی چون طلا، درّ نایاب و گوهر دانش همراه بوده است تا اهمیت والای یک مفهوم را در ذهن مخاطب برجسته کند.