یعنی چه
انسانگرایانه صفت مشتق از انسانگرایی (اومانیسم) است و به هر نوع دیدگاه، رفتار یا مکتبی گفته میشود که محوریت، ارزش، کرامت و تواناییهای خلاقانهٔ انسان را در اولویت قرار داده و بر رشد و شکوفایی مادی و معنوی او تمرکز میکند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [اِنسانگَرایانِه] است که از ترکیب واژهٔ انسان و بن مضارع گراییدن همراه با پسوند صفتساز ساخته شده است.
در جدول
در حل جدول، کلمهٔ مورد نظر «انسان گرایانه» است که دقیقاً ۱۲ حرف دارد. بسته به طراح جدول، ممکن است از کلمات هممعنی مانند بشردوستانه یا اومانیستی نیز استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Humanistic برای رویکردهای فلسفی و ساختاری، و Humanitarian بیشتر برای اقدامات عملی و بشردوستانه به کار میرود.
در قرآن
خودِ واژهٔ ترکیبی «انسانگرایانه» در قرآن وجود ندارد. با این حال، ریشهٔ بخش اول آن یعنی «انسان»، ۶۵ بار در قرآن کریم به کار رفته و مفاهیمی مثل تکریم جایگاه بشر (مانند آیه ۷۰ سوره اسراء: «وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ») با رویکردهای حفظ کرامت انسانی همپوشانی دارد؛ اگرچه اومانیسم فلسفی با خدامحوری قرآن متفاوت است.
نماد چیست
این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی نماد گرافیکی متمایزی ندارد؛ اما در ابعاد بینالمللی، طرح گرافیکی «انسان شاد» (Happy Human) به عنوان نماد رسمی جنبشهای اومانیستی و انسانگرایی در جهان شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انسان گرایانه
واژهٔ انسانگرایانه به هر نوع رویکرد، فلسفه یا رفتاری اشاره دارد که کرامت، ارزش و پتانسیلهای ذاتی انسان را در مرکز توجه خود قرار میدهد. این اصطلاح ریشه در مکتب فلسفی اومانیسم دارد و تلاش میکند تا به جای تمرکز بر ساختارهای مادی یا دیدگاههای ضدبشری، رشد و شکوفایی انسان را اولویت اول جامعه و اخلاق معرفی کند.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه یک ترکیب اصیل فارسی از وامواژهٔ عربی انسان، بن مضارع گرای و پسوند -انه است. اگرچه تفاوتهای بنیادینی میان اومانیسم مادیگرای غربی با تفکرات خدامحور وجود دارد، اما اصول تکریم انسان و رفتارهای بشردوستانه در فرهنگهای مختلف و ادیان الهی از جمله اسلام و قرآن (تحت عنوان تکریم بنیآدم) همواره مورد تأیید بوده است.