یعنی چه
حجون اصالتاً نام کوه و منطقهای کهن در بالادست مکه مکرمه است که شهرت آن به خاطر وجود قبرستان تاریخی مکه (مقبرة المعلاة یا جنت المعلاة) در این ناحیه است. در لغتنامههای کهن عربی به عنوان صفت به معنای سست و کاهل نیز آمده و همچنین به غزوههای دور و دراز با مقصد پنهان اطلاق شده است.
تلفظ
این واژه به فتح حاء و ضم جیم به صورت «حَجون» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً با راهنماهایی چون «کوهی در مکه»، «قبرستان قدیمی مکه» یا «محل دفن حضرت خدیجه (س)» بازشناسی میشود و پاسخی ۴ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به صورت اسم علم و با نگارشهای Hajoon یا Al-Hajun ثبت میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه ثلاثی مجرد (ح ج ن) به معنی کج کردن یا متمایل ساختن است و با الف و لام تعریف به صورت «الحجون» به کار میرود.
به فارسی
در متون و ترجمههای فارسی، این واژه اکثراً به عنوان یک اسم خاص جغرافیایی عیناً به کار میرود و برگردان مستقیمِ تککلمهای ندارد، اما معادل کارکردی آن «قبرستان مکه» یا «کوه حجون» است.
نماد چیست
در تاریخ و فرهنگ اسلامی، حجون نماد فداکاری، غربت و اصالت خاندان رسالت است؛ چرا که آرامگاه شریف چهرههای درخشان صدر اسلام و حامیان بزرگ پیامبر از جمله حضرت خدیجه (س)، حضرت ابوطالب (ع) و حضرت عبدالمطلب (ع) در این خاک واقع شده است.
جمعبندی و توضیح کامل حجون
واژه حَجون پیش از آنکه یک معنای لغوی انتزاعی داشته باشد، یک مکان نامآور و بااصالت در جغرافیای مکه مکرمه است. این کوه و منطقه پیرامونی آن، تاریخ شکوهمند صدر اسلام را در دل خود جای داده است و به سبب وجود مقبره معلاة (قبرستان ابوطالب)، از شریفترین بقاع متبرکه نزد مسلمانان و بهویژه شیعیان به شمار میرود.
از نظر ریشهشناسی، این کلمه عربی از ماده «حجن» گرفته شده که به انحراف یا کجی شکل ظاهری این کوه اشاره دارد. اگرچه در برخی واژهنامههای کهن معانی وصفی نظیر سستی یا نبردهای طولانی برای آن ذکر شده، اما کاربرد زنده و تاریخی آن همواره معطوف به همین جغرافیا و مدفن پاک بزرگان دین بوده است.
این واژه در متن قرآن کریم نیامده است، اما در احادیث شریف، اشعار دوران جاهلیت و روایات تاریخی به وفور دیده میشود. یادآوری حجون در ادبیات مذهبی همواره با نوعی حس احترام، غربت و تجلیل از نخستین فداکاران راه اسلام همراه است.