یعنی چه
پاراوان به دیواره یا پارتیشن سبکی گفته میشود که معمولاً از چند لنگه کرکرهای یا تختهای لولاشده به یکدیگر تشکیل شده است. این وسیله به راحتی قابل جابهجایی و تا شدن است و از آن برای جدا کردن بخشهای مختلف یک اتاق، مطب، مغازه یا خانه و همچنین مسدود کردن دید مستقیم استفاده میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با سه هجای بلند تلفظ میشود: پا-را-وان. تکیه کلمه روی هجای پایانی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «دیوارک متحرک لولادار»، «پرده یا حائل چوبی اتاق» یا «دیواره سبک جداساز فضا»، کلمه ۷ حرفی «پاراوان» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادل برای این سازه متحرک Folding screen (پرده/صفحه تاشو) یا Room divider (تقسیمکننده اتاق) است.
به عربی
در زبان عربی فصیح از عباراتی مانند «حاجز غرفی» یا «فاصل متحرک» استفاده میشود؛ هرچند واژه «بارافان» نیز به عنوان یک وامواژه در برخی کشورهای عربی کاربرد دارد.
به فارسی
نزدیکترین و اصیلترین معادلهای فارسی برای این واژه، «تجیر» (دیوار و پردهای که میان دو خانه یا دو اتاق بکشند)، «دیوارک»، «حائل» و «ساتر» هستند که مفهوم پوشاندن دید و جداسازی فضا را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل پاراوان
پاراوان یک واژه وامگرفته از زبان فرانسوی (paravent) است که در اصل از دو بخش تشکیل شده و معنای وسیلهای برای جلوگیری از وزش باد را دارد. با این حال، با ورود به فرهنگ دکوراسیون و معماری داخلی ایران، به دیوارکهای تاشو و روکشداری اطلاق شد که نقشی کاربردی در مدیریت فضای داخلی ایفا میکنند.
این سازه سبک به دلیل ساختار لولایی خود به راحتی جمع یا باز میشود و بدون نیاز به بنایی یا تغییرات ساختاری، حریم خصوصی موقتی در مکانهایی مانند مطب پزشکان، آرایشگاهها و خانههای مسکونی ایجاد میکند. در فرهنگ اصطلاحات قدیمی فارسی، مفهوم آن قرابت معنایی زیادی با واژه «تجیر» دارد.
امروزه پاراوانها در انواع چوبی، پارچهای، حصیری و حتی فلزی ساخته میشوند و فراتر از کاربرد سنتی خود، به عنوان یک المان دکوراتیو و زیباییشناختی برای بخشیدن عمق و هویت به فضاهای مدرن استفاده میشوند.