یعنی چه
واژه پهلله (که صورت اصیل آن پهله است) در تاریخ به سرزمین وسیعی در ایران باستان اطلاق میشد که بخشهایی از اصفهان، ری، همدان و آذربایجان را در بر میگرفت. این کلمه همچنین به معنای شهر و سبک زندگی شهرنشینی در برابر صحرانشینی به کار رفته است. در جغرافیای امروز نیز نام شهری در بخش زرینآباد شهرستان دهلران در استان ایلام است.
تلفظ
تلفظ این واژه در اصل به صورت پَهْلَه (Pahlah) است، اما با املای پهلله ممکن است در گویشهای محلی یا به عنوان یک دگرگونی آوایی به صورت پَهْلِله تلفظ شود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخی برای پرسشهایی نظیر 'سرزمین باستانی پارتها' یا 'شهری در استان ایلام' کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای نگارش این نام جغرافیایی و تاریخی از صورتهای استاندارد رومننویسی استفاده میشود.
به عربی
نویسندگان و جغرافیدانان مسلمان در دوران پس از اسلام، این واژه و مناطق مرتبط با آن را به صورت معرب 'فهله' یا 'فهلویات' (برای سرودهها) ثبت کردهاند.
به فارسی
در زبان فارسی فصیح و کهن، این واژه با مفاهیمی همچون اصالت ایرانی، پهلوانی، زبان پهلوی و نواحی مرکزی و غربی ایران قدیم پیوند دارد و به عنوان مابه ازای شهرنشینی نیز شناخته میشود.
نماد چیست
این واژه نمادی از ریشههای عمیق زبانی و جغرافیایی ایران باستان، دوران پارتی و ساسانی، و همچنین مهد زبان و فرهنگ پهلوانی در تاریخ ایران به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل پهلله
واژه پهلله در واقع املای دیگری از کلمه اصیل و باستانی «پَهْلَه» است. این کلمه در تاریخ ایران زمین اهمیت بالایی دارد، چرا که در دوران باستان به سرزمینهای وسیعی از قلمرو مادها و پارتها (شامل نواحی مرکزی و غربی ایران نظیر اصفهان، ری و همدان) اطلاق میشده است. علاوه بر بعد جغرافیایی، این واژه در معنای لغوی خود به مفهوم شهر و زندگی شهرنشینی نیز اشاره داشته است.
در جغرافیای معاصر ایران، پهله نام شهری در استان ایلام است که اصالت فرهنگی و تاریخی این واژه را در خود حفظ کرده است. همچنین در متون کهن اسلامی، این واژه به صورت «فهله» معرب شده و اشعاری که به زبانهای محلی این مناطق سروده میشد را «فهلویات» مینامیدند. بنابراین، پهلله یادآور ریشههای زبانی، تاریخی و پهلوانی فرهنگ ایران است.