یعنی چه
اشتداد به معنای افزوده شدن بر میزان شدت، قوت، سختی یا استواری چیزی است. این واژه زمانی به کار میرود که یک وضعیت (مانند بیماری، جنگ، گرما یا بحران) از حالت عادی خارج شده و رو به وخامت یا قویت بگذارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اِشتِداد (ešte'dād) است که همزه اول آن مکسور و تاء و دال اول آن نیز دارای حرکت کسره هستند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «شدت یافتن»، «سخت شدن» یا «بالا گرفتن کار» میآید و واژهای ۶ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به متن، واژههای متفاوتی در انگلیسی معادل آن هستند؛ در مسائل عمومی Intensification و در متون پزشکی یا شرایط بحرانی واژه Aggravation کاربرد دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه (شدد) ساخته شده که به باب افتعال رفته است. در خود زبان عربی نیز دقیقاً به همین معنای شدت یافتن و قوی شدن به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی که میتوانند جایگزین این واژه شوند شامل «سختشدگی»، «سخت شدن»، «سرگرفتن»، «بالا گرفتن» و «فزونی» هستند.
در قرآن
خود مصدر «اشتداد» در قرآن نیامده، اما فعل آن یکبار در آیه ۱۸ سوره ابراهیم به صورت «اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ» به کار رفته که به تند و سخت وزیدن باد در یک روز طوفانی اشاره دارد و اعمال کافران را به خاکستری تشبیه میکند که با این باد بر باد میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اشتداد
واژه اشتداد یک مصدر عربی از ریشه «ش د د» است که در زبان فارسی کاربرد فراوانی دارد. این واژه به طور کلی فرایندِ رو به افزایشِ یک حالت یا صفت را نشان میدهد. برای مثال، وقتی از اشتداد بیماری یا اشتداد گرما صحبت میشود، منظور این است که آن وضعیت قویتر، سختتر و حادتر از قبل شده است.
از نظر ساختاری، این واژه همخانواده کلماتی مثل شدید، شدت، تشدید و مشدد است. در کاربردهای جدول و لغتنامه، این کلمه به عنوان نمادی از اوجگیری پدیدهها شناخته میشود. اگرچه خود واژه به صورت مصدر در قرآن نیامده، ریشه فعلی آن برای توصیف قدرت بادهای طوفانی استفاده شده است که اصالت معنایی آن را تایید میکند.