یعنی چه
واژه لهبان در اصل یک مصدر و اسم مصدر عربی است که به زبان فارسی وارد شده و در ادبیات کلاسیک به کار رفته است. این کلمه به معنای زبانه زدن و شعلهور شدن آتش بدون دود، شدت و سختی گرما، روز بسیار داغ و همچنین احساس تشنگی شدید و سوزان به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت لَهَبان (با فتح حرف لام و هاء) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «شعله آتش بدون دود»، «شدت گرما» یا «تشنگی مفرط» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه با توجه به سیاق متن شامل Flame و Blaze برای آتش و Intense heat برای وضعیت آبوهوا و گرما هستند.
به فارسی
از آنجا که لهبان ریشه عربی دارد، نزدیکترین معادلها و مترادفهای فارسی و مستعمل آن شامل واژههایی چون شعله، زبانه آتش، سوزش، و گرمای سخت هستند. متضادهای آن نیز خمود (خاموشی آتش)، برودت (سرما) و سیرابی است.
نماد چیست
در متون ادبی و عرفانی، لهبان به عنوان نمادی از عشق مفرط و سوزان، شور و هیجان بیحد، و همچنین گداختگی و سختیهای طاقتفرسای دوران هجران و دوری از معشوق به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لهبان
واژه «لهبان» (با تلفظ لَهَبان) بر خلاف تصور عموم، ریشه اصیل فارسی ندارد و یک مصدر عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ل هـ ب» است که به ادبیات کلاسیک فارسی راه یافته است. این واژه پنج حرفی دقیقاً به معنای زبانه کشیدن آتش بدون دود، روز بسیار گرم و سوزان، و یا حالت تشنگی شدید است. ریشه این کلمه (لهب) در قرآن کریم نیز در سوره مسد برای توصیف شعلههای آتش جهنم ذکر شده است.
در بازیهای جدول و سرگرمی، این واژه به دلیل ساختار ۵ حرفی خود یکی از پاسخهای کلیدی برای سوالاتی با مضمون گرما و شعله به شمار میرود. در ادبیات عرفانی نیز بار معنایی عمیقی داشته و استعارهای از سوز و گداز عشق و هجران است.