یعنی چه
پیر سنبل در واژهگزینی علمی فارسی به سردهای از گیاهان علفی و چندساله از تیرهٔ کاسنیان (ستارهایها) با نام علمی Ligularia اطلاق میشود. این گیاهان معمولاً در مناطق معتدل، مرطوب، سایهدار و کوهستانی مانند رشتهکوه البرز رشد میکنند و مشخصهٔ بارز آنها گلهای زرد رنگی است که به آفتابگردانهای کوچک شباهت دارند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «پیر» (با سکون ر) و «سُنبل» (به ضم سین و سکون نون و باء) تشکیل شده است که به صورت اضافه به هم متصل میشوند: پیرِ سُنبل.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، پاسخ این واژه دقیقاً ۷ حرف دارد. همچنین ممکن است از نامهای دیگر آن مانند زبان طلا یا گل زبان به عنوان هممعنی استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این گیاه را عموماً با نام Leopard plant میشناسند و در متون علمی و باتانیکال از واژهٔ Ligularia برای اشاره به این سرده استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دیگر فارسی و محلی این گیاه در برخی منابع با نامهای «زبان طلا» و «گل زبان» ثبت شده است که به فرم و رنگ گلبرگهای آن اشاره دارد.
نماد چیست
برخلاف گل سنبل معمولی که نماد نوزایی و بهار است، برای گیاه کوهستانی پیر سنبل در فرهنگ عامه، اسطورهها یا زبان نمادین گلها معنی یا نماد خاصی گزارش نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل پیر سنبل
واژهٔ «پیر سنبل» برخلاف تصور عموم ارتباطی با گل سنبل سفرهٔ هفتسین یا گیاه سنبلالطیب ندارد؛ بلکه یک اصطلاح تخصصی در گیاهشناسی فارسی برای اشاره به سردهای از گیاهان کوهستانی به نام علمی Ligularia است. این گیاهان که از تیره کاسنیان هستند، به خاطر گلهای زرد و کوچکشان که شبیه به آفتابگردان است شناخته میشوند و بومی مناطق معتدل و سایهدار نظیر دامنه کوههای البرز هستند.
این ترکیب واژگانی از «پیر» (احتمالاً به دلیل کرکدار بودن برخی گونهها یا قدمت آن) و «سنبل» (معرب از خوشه یا گل) ساخته شده است. در حل جداول کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی کاربرد دارد و لغات «زبان طلا» و «گل زبان» مترادفهای فارسی آن به شمار میروند.