یعنی چه
حجاز و نجد اشاره به دو قلمرو جغرافیایی و تاریخی بسیار مهم و متمایز در شبهجزیرهٔ عربستان دارد. حجاز منطقه غربی (شامل مکه و مدینه) و نجد فلات مرکزی است. این دو بخش بین سالهای ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ میلادی یک پادشاهی دوگانه را تشکیل دادند که در نهایت به کشور امروزی عربستان سعودی تبدیل شد.
تلفظ
واژه اول به کسر حاء (حِجاز) و واژه دوم به فتح نون و سکون جیم (نَجد) تلفظ میشود.
در جدول
در سوالات جدول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت ۸ حرف دارد و معمولاً به عنوان پادشاهی سابق شبه جزیره یا خاستگاه عربستان سعودی مطرح میشود.
به انگلیسی
نام رسمی و بینالمللی این قلمرو تاریخی در زبانهای انگلیسی و عربی ثبت شده است.
به فارسی
در متون تاریخی فارسی، این ترکیب به عنوان یک کل سیاسی سابق، پادشاهی حجاز و نجد یا دیار عرب خوانده میشود. از نظر لغوی، حجاز به معنی «مانع و حائل» و نجد به معنی «سرزمین مرتفع و فلات» است.
در قرآن
خود ترکیب «حجاز و نجد» به عنوان نام جغرافیایی در قرآن نیامده است؛ اما واژه «نَجد» به صورت تثنیه در آیه ۱۰ سوره بلد (وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ) به کار رفته که به معنای لغوی آن یعنی دو راه (خیر و شر) است. همچنین در علوم قرآنی، «مقام حجاز» یکی از لحنهای اصلی قرائت قرآن محسوب میشود.
نماد چیست
این اصطلاح نماد دوران گذار و شکلگیری ساختار سیاسی نوین در شبهجزیره عربستان و پدید آمدن کشور عربستان سعودی است؛ ترکیبی از تمدن شهری-زیارتی حجاز و قدرت سیاسی-نظامی نجد.
جمعبندی و توضیح کامل حجاز و نجد
عبارت «حجاز و نجد» یادآور یک دوره تاریخی حساس در شبهجزیره عربستان است. حجاز در لغت به معنای مانع و مرز است، چرا که رشتهکوههای آن حائلی میان دشتهای ساحلی و فلات مرکزی هستند و شهرهای مقدسی چون مکه و مدینه را در خود جای داده است. نجد نیز به معنای سرزمین مرتفع و فلات است که بخش مرکزی شبهجزیره را شامل میشود.
این دو منطقه پس از فتوحات ملک عبدالعزیز، بین سالهای ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ میلادی پادشاهی دوگانهای را تشکیل دادند. این ائتلاف سیاسی و جغرافیایی در نهایت در سال ۱۹۳۲ رسماً به کشور واحد «عربستان سعودی» تغییر نام داد و ساختار سیاسی مدرن این منطقه را پایهگذاری کرد.