یعنی چه
واژه الباقین در لغت به معنای کسانی است که پایدار و ماندگار شدهاند و پس از رفتن، فنا یا نابودی گروهی دیگر، در جای خود باقی ماندهاند. این کلمه جمع مؤنث یا مذکر از ریشه بقا است و به افراد به جا مانده اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَلْباِقینَ» (Al-bāqīn) با فتح کلام و سکون لام، سکون قاف و فتح نون در حالت وقف یا وصل است که در زبان فارسی معمولاً بدون اعراب پایانی و به صورت اَلباقین تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، کلمه «الباقین» به عنوان پاسخ برای راهنمای «باقیماندگان» یا «بازماندگان قوم» کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عبارات فوق دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم افراد باقیمانده پس از یک واقعه یا دوره هستند.
به عربی
«الباقین» خود واژهای عربی (جمع مذکر سالم در حالت نصب یا جر) است که صورت مرفوع آن «الباقون» میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل «باقیماندگان»، «بازماندگان»، «ماندگان» و «پایداران» است که در متون نظم و نثر فارسی به کار میروند.
در قرآن
این کلمه در قرآن کریم در توصیف عاقبت اقوام گذشته به کار رفته است؛ مانند آیه ۱۲۰ سوره شعراء «ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِینَ» به معنی (سپس باقیماندگان را غرق کردیم) و همچنین در آیه ۷۷ سوره صافات به صورت «وَجَعَلْنَا ذُرِّیَّتَهُ هُمُ الْبَاقِینَ» در داستان حضرت نوح که اشاره به بقای نسل او دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، الباقین نمادی از سنت الهی مبنی بر «پایداری حق و نابودی باطل» است. این واژه نشان میدهد که در برابر طوفانها و عذابهای نابودکننده، تنها جبهه حق و صالحان هستند که پایدار و ماندگار روی زمین باقی میمانند.
جمعبندی و توضیح کامل الباقین
واژه «الباقین» یک کلمه اصیل عربی از ریشه «ب-ق-ی» است که به وفور در زبان و ادبیات فارسی و همچنین در آیات قرآن کریم به کار رفته است. این کلمه به معنای بازماندگان و کسانی است که پس از وقوع یک حادثه، نزول عذاب یا گذشت زمان، همچنان پایدار مانده و نابود نشدهاند.
باید توجه داشت که الباقین با اسم الهی «الباقی» تفاوت دارد؛ الباقی به ذات ازلی و ابدی خداوند اشاره میکند که فنا ناپذیر است، در حالی که الباقین ناظر بر مخلوقات و انسانهایی است که پس از دیگران در این جهان مادی باقی میمانند. در سیاق قرآنی، این اصطلاح بیشتر برای مؤمنانی به کار رفته که از عذابهای الهی بر اقوام ستمگر جان سالم به در بردهاند.