یعنی چه
آب نوشادری به آب چشمه یا چاهی گفته میشود که به صورت طبیعی درصد مشخصی از نوشادر (نشادر یا همان کلرید آمونیوم) در آن حل شده باشد. این واژه یک ترکیب وصفی کلاسیک در زبان فارسی است و در متون کهن پزشکی و طبیعی به خواص درمانی یا ویژگیهای شیمیایی آن اشاره شده است.
تلفظ
این ترکیب به صورت «آبِ نُوشادُری» تلفظ میشود. واژهٔ اول با کسرهٔ اضافه به واژهٔ دوم متصل میگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این پرسش دقیقاً «اب نوشادری» با ۹ حرف است. همچنین ممکن است به عنوان راهنما از عباراتی چون «آب چشمه حاوی کلرید آمونیوم» استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این نوع آب شیمیایی یا طبیعی، از اصطلاحات علمی فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با استفاده از ساختار مضاف و مضافالیه یا صفت، این واژه را معادلسازی میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی امروزی و متون علمی، به آن «آب نشادری» یا «آب حاوی کلرید آمونیوم» و در اصطلاح عامتر «آب آمونیاکدار» میگویند. ریشهٔ واژهٔ نوشادر از سانسکریت (nava-sāra) به معنی نمک نو گرفته شده است.
نماد چیست
برای ترکیب «آب نوشادری» نماد مادی، مذهبی یا فرهنگی خاصی در لغتنامهها ثبت نشده است؛ اما مادهٔ اصلی آن یعنی نوشادر در علم شیمی با فرمول $NH_4Cl$ (کلرید آمونیوم) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اب نوشادری
آب نوشادری ترکیبی وصفی در زبان فارسی است که به آبهای معدنی طبیعی حاصل از چشمهها یا چاهها اشاره دارد که به طور طبیعی حاوی مادهٔ نوشادر (نشادر) هستند. این کلمه از واژهٔ فارسی «آب» و کلمهٔ «نوشادر» تشکیل شده که ریشه در زبان سانسکریت دارد و به معنی نمک نو است.
در اصطلاحات علمی جدید، این پدیده را با عنوان آب آمونیاکدار یا آب حاوی کلرید آمونیوم میشناسند. این اصطلاح بیشتر در متون کهن پزشکی، داروسازی سنتی و زمینشناسی کاربرد داشته و امروزه در حل جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک لغت اصیل ۹ حرفی مورد توجه قرار میگیرد.