یعنی چه
تقاضا در لغت به معنای خواهش کردن، تمنا، طلب کردن و مطالبه است. در اصطلاح اقتصادی، تقاضا به مقدار کالا یا خدمتی گفته میشود که خریداران در یک دوره زمانی مشخص، با قیمتی معین و به دلیل داشتن تمایل و توانایی مالی، حاضر به خرید آن هستند.
مترادف
این واژهها در بافتهای مختلف زبانی میتوانند به عنوان جایگزین تقاضا استفاده شوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه پنجحرفی «تقاضا» در پاسخ به سؤالاتی نظیر خواهش، مطالبه، یا طلب به کار میرود.
به انگلیسی
در نمودارهای اقتصادی مدرن، واژه Demand با حرف انگلیسی D نشان داده میشود.
به عربی
در اقتصاد معاصر جهان عرب، از واژه «الطلب» به عنوان معادل دقیق تقاضا استفاده میشود.
به فارسی
واژه «تقاضا» ریشه عربی دارد که از باب تفاعل (در اصل تَقاضِی) وارد زبان فارسی شده و رسمالخط آن تغییر کرده است. معادلهای سره و اصیل فارسی آن کلماتی مانند «درخواست»، «خواهش» و «خواست» میباشند.
جمعبندی و توضیح کامل تقاضا
واژه تقاضا یکی از پرکاربردترین لغات در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی (ق-ض-ی) دارد، اما با مرور زمان شکل نگارشی و کاربردی کاملاً متمایزی در فارسی پیدا کرده است. این کلمه در ادبیات کلاسیک و گفتگوهای روزمره به معنای خواهش، استدعا و اصرار برای دریافت حق یا حاجتی به کار میرود؛ چنانکه سعدی نیز در گلستان از تعبیر «تقاضای زشت قصابان» برای نشان دادن سختگیری در طلب استفاده کرده است.
در دنیای امروز و در اصطلاحات علمی، تقاضا (Demand) به عنوان یکی از دو پایه اصلی علم اقتصاد در کنار «عرضه» شناخته میشود. در این مفهوم، تقاضا تنها به معنی یک تمایل ساده نیست، بلکه باید با توانایی مالی خریدار همراه باشد تا بر بازار اثر بگذارد. واژگان همخانواده آن مانند متقاضی، مقتضی و اقتضا نیز به طور گسترده در متون اداری و حقوقی کشور کاربرد دارند.