یعنی چه
هاگاکوره در اصل یک واژه ژاپنی است که به معنای «پنهان در میان برگها» یا «پوشیده با برگها» ترجمه میشود. این کلمه عنوان کتاب مشهوری است که در سال ۱۷۱۶ میلادی مکتوب شده و مجموعهای از گفتاوردها و دیدگاههای «یاماموتو تسونهتومو»، سامورایی گوشهنشین، دربارهٔ آیین سلوک، وفاداری و اخلاق جنگاوران ژاپن (بوشیدو) را در بر میگیرد.
تلفظ
این کلمه ترکیبی از دو بخش ژاپنی است: «Haga» به معنای برگها و «Kure» از ریشه کلمهای به معنای پنهان شدن که در مجموع «Hagakure» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «کتاب آیین سامورایی»، «طریقت جنگاوران ژاپن» یا «اثری درباره بوشیدو» به کار میرود.
به انگلیسی
در ادبیات بینالمللی و انگلیسی، این اثر علاوه بر نام اصلی خود، به نام کتاب سامورایی نیز شهرت دارد.
به فارسی
از آنجا که هاگاکوره یک اسم خاص و اصطلاحی وارداتی از فرهنگ ژاپن است، معادل یککلمهای اصیل در زبان فارسی ندارد. در ترجمهها و زبان فارسی معمولاً با عناوینی چون «طریقت سامورایی» یا «آیین جوانمردی و جنگاوری ژاپن قدیم» توصیف و معرفی میشود.
نماد چیست
این کلمه و مفهوم آن، نماد اصلیِ «وفاداری بیقیدوشرط به ارباب، آمادگی دایمی برای مواجهه با مرگ، و انضباط شدید روحی» در فرهنگ ژاپن است. وجه تسمیه آن نیز به زندگی زاهدانه و پنهانِ نویسندهاش در میان درختان و برگهای جنگل پس از تارکدنیا شدن اشاره دارد.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Hagakure (葉隠) یک اصطلاح کاملاً ژاپنی و برخاسته از فرهنگ سامورایی دوره ادو است. این کلمه به عنوان یک مفهوم فلسفی و تاریخیِ خارجی وارد زبانهای دیگر از جمله فارسی شده است و به متنی ارجاع دارد که جوهر فکری طبقه جنگاوران ژاپن را به نمایش میگذارد.
جمعبندی و توضیح کامل هاگاکوره
هاگاکوره یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین آثار مکتوب در تاریخ ژاپن است که به عنوان کتاب مقدس ساموراییها شناخته میشود. این اثر که در قرن هجدهم میلادی توسط یک راهب و سامورایی سابق به نام یاماموتو تسونهتومو روایت شده، آیین بوشیدو یا همان طریقت زندگی و مرگ جنگاوران را آموزش میدهد. جوهره اصلی این کتاب بر این پایه استوار است که یک سامورایی باید در هر لحظه آماده مرگ در راه هدف و وفاداری به ارباب خود باشد.
نام این واژه در لغت به معنای «پنهان در میان برگها» است که از یک سو به گوشهنشینی زاهدانه نویسنده آن در دل طبیعت اشاره دارد و از سوی دیگر، نمادی از حیا، فروتنی و خدمتِ بیسروصدا و خالصانه است. امروز این کلمه در سراسر جهان و در زبان فارسی، فراتر از یک کتاب، به عنوان مظهر انضباط شخصی، شجاعت اخلاقی و فلسفه شرق دور شناخته میشود.