یعنی چه
جلابیب واژهای کلاسیک و قرآنی است که به عنوان جمعِ «جلباب» شناخته میشود. این کلمه به پوششهای بلند، وسیع و گشادی اشاره دارد که زنان روی لباسهای خود میپوشیدند تا سر تا پای آنها را فرا بگیرد؛ چیزی شبیه به چادر یا مانتوهای بسیار بلند و گشاد امروزی.
تلفظ
این واژه به صورت جَلابِیب (تلفظ آوایی: j-a-l-ā-b-ī-b) خوانده میشود که فتحة روی حرف جیم و لام، و سکون یا مد روی بخشهای بعدی قرار دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادلسازی این واژه از عباراتی که به پوششهای سراسری و گشاد اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشهٔ عربی دارد و مفرد آن «جِلباب» است که از ریشه جلب یا جلبب مشتق شده است.
به فارسی
در لغتنامههای شاخص فارسی مانند دهخدا، دقیقترین معادلهای فارسی آن شامل چادرها، عباها، خُمُر (روسریهای بلند)، ملحفهها و پیراهنهای فراخ و گشاد است.
در قرآن
این واژه تنها یکبار در قرآن کریم و در آیه ۵۹ سوره مبارکه احزاب به صورت مضاف («جَلَابِیبِهِنَّ») به کار رفته است؛ آنجا که خداوند به پیامبر میفرماید به همسران، دختران و زنان مؤمن بگو که چادرهای بلند خود را بر خویش فرو افکنند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و سنتهای خاورمیانه، جلابیب نمادی عینی از عفاف، حجاب کامل، وقار، حیا و همچنین ابزاری برای مصونیت و حفاظت اجتماعی زنان در جامعه محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل جلابیب
واژه «جلابیب» جمع تکسیر کلمه «جلباب» است که در زبان عربی و فرهنگ اسلامی جایگاه ویژهای دارد. بر اساس بررسی لغتنامههای معتبری چون دهخدا و لسانالعرب، این واژه به معنای جامه یا پوشش بزرگی است که از بالای سر تا پایین پای زنان را به طور کامل میپوشاند و مانع از نمایان شدن حجم بدن یا لباسهای زیرین میشود.
شهرت اصلی این واژه به دلیل کاربرد صریح آن در سوره احزاب قرآن کریم است که به عنوان یکی از مستندات اصلی حجاب و پوشش اسلامی شناخته میشود. این کلمه در طول تاریخ همواره مترادف با مفهوم حیا، وقار و صیانت اجتماعی برای زنان در بسترهای سنتی و مذهبی بوده است.