یعنی چه
واژه «معشور» در اصطلاح لغوی عام و اصیل فارسی کاربرد مستقلی ندارد؛ بلکه نام قدیمی، بومی و محلی شهر «بندر ماهشهر» در استان خوزستان است که در گذشته به این صورت نامیده میشد. با این حال، در بسیاری از مواقع این کلمه به عنوان خطای املایی و نگارشی واژههای «محشور» (به معنی گردآوردهشده و زنده شده در قیامت) یا «معشر» (به معنی گروه و جماعت) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتح میم، سکون عین، شین مضموم و واو مدی است که به صورت مَعْشور قرائت میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه پنج حرفی «معشور»، نام قدیم بندر ماهشهر در خوزستان است.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور نام قدیمی ماهشهر باشد یا واژههای مشابه، معادلهای انگلیسی متفاوتی دارد.
به عربی
در زبان عربی واژه مَعشر به معنای گروه (مانند یا معشر الجن والانس) و مَحصور به معنای گردآمده کاربرد دارد.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این واژه بر اساس ریشههای احتمالی شامل «بندر ماهشهر»، «برانگیختهشده» (برای محشور) و «گروه و طایفه» (برای معشر) میشود.
نماد چیست
واژه معشور از نظر تاریخی یادآور عوارض گمرکی (عُشور) در بنادر قدیمی جنوب ایران است. اگر منظور از آن واژه «محشور» باشد، در فرهنگ اسلامی نماد روز رستاخیز، دادگاه عدل الهی و حشر انسانها در پیشگاه خداوند است.
جمعبندی و توضیح کامل معشور
واژه «معشور» در وهله اول یک واژه جغرافیایی و نام قدیمی و محلی شهر بندر ماهشهر در استان خوزستان است. برخی ریشه این نامگذاری را با واژه «عشور» به معنی گرفتن یکدهم مال به عنوان عوارض گمرکی در بنادر قدیمی مرتبط میدانند که به مرور زمان به ماهشهر تغییر یافته است.
از سوی دیگر، به دلیل شباهت ظاهری و املایی، در بسیاری از جستجوها این کلمه با دو واژه قرآنی و عربی دیگر اشتباه گرفته میشود؛ یکی واژه «مَحشور» (با ح) به معنی گردآوردهشده و مبعوثشده در روز قیامت، و دیگری واژه «مَعْشَر» (بدون واو) به معنی گروه، جماعت و طایفه که در قرآن کریم نیز به صورت «یا معشر الجن و الانس» به کار رفته است.