یعنی چه
تسکین ناپذیری به ویژگی یا حالتی از درد، غم، خشم، اندوه یا سوزش اشاره دارد که با هیچ دارو، همدردی، تسلی یا اقدامی آرام و برطرف نمیشود و همچنان با شدت باقی میماند.
تلفظ
این واژه به صورت «تَسکین ناپَذیری» (tasķīn-nāpāẕīrī) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلماتی مانند آرام ناپذیری، تسلی ناپذیری و دلناآرامی کاربرد دارند. پاسخ دقیق این کلمه ۱۲ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبانهای دیگر برای رساندن این مفهوم از واژگانی استفاده میشود که بر عدم امکان آرام کردن یا تسلی دادن دلالت دارند.
در قرآن
خود واژهٔ «تسکین ناپذیری» در قرآن نیامده است، اما همریشهٔ عربی آن یعنی مادهٔ «س ک ن» به فراوانی در قالبهایی مانند «سَکِینَة» (به معنی آرامش قلب) در آیه ۲۶ سوره توبه یا «لِتَسْکُنُوا» (تا آرامش یابید) در آیه ۲۱ سوره روم به کار رفته است.
نماد چیست
این اصطلاح یک مفهوم انتزاعیِ حسی-روانی است و در فرهنگهای سنتی، اسطورهشناسی یا نشانهشناسی، نمادِ گرافیکی، تصویری یا نشانِ ثبتشده و مشخصی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل تسکین ناپذیری
واژه «تسکین ناپذیری» یک ترکیب ممزوج فارسی-عربی است که از مصدر عربی «تسکین» (آرام کردن از ریشه س ک ن) و پیشوند نفی و بن مضارع فارسی «ناپذیر» تشکیل شده است. این اصطلاح برای توصیف حالات عمیق روحی و جسمی به کار میرود که در برابر هرگونه عامل التیامبخش مقاومت میکنند.
این کلمه معمولاً بار معنایی سنگین و اندوهناکی دارد و در ادبیات برای نشان دادن اوج ناامیدی، سوگواری عمیق، یا دردهای جسمانی شدید و مزمن که هیچ دارویی بر آنها کارگر نیست، استفاده میشود.