یعنی چه
طبیعیات در حکمت سنتی یکی از سه شاخه اصلی حکمت نظری (در کنار ریاضیات و الهیات) بود. این دانش امروزه با نام علوم طبیعی شناخته میشود و شامل رشتههایی مانند فیزیک، شیمی، زیستشناسی و زمینشناسی است که به مطالعه جهان مادی و قوانین حاکم بر آن میپردازند.
تلفظ
واژه طبیعیات با فتح طاء و باء، کسره عین و تشدید یاء تلفظ میشود. عبارت علوم طبیعی نیز با ضمه عین و لوم، و فتح طاء و باء خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، برای راهنمای «علوم طبیعی یا قدیمیترین نام فیزیک»، واژههای طبیعیات، علوم تجربی یا فیزیک کاربرد دارند. نماد کلاسیک آن در گذشته عناصر اربعه (آب، باد، خاک، آتش) و در عصر مدرن نماد اتم یا رشته DNA است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی مدرن از اصطلاح Natural Sciences برای اشاره به کل این حوزه استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً ریشه عربی دارد و از ریشه ثلاثی مجرد «ط ب ع» گرفته شده است.
در قرآن
عین واژه «طبیعیات» یا «طبیعت» در متن قرآن مجید به کار نرفته است. با این حال، ریشه لغوی آن یعنی فعل «طَبَعَ» به معنی مهر زدن و قفل کردن دل، ۱۱ مرتبه در آیات مختلف ذکر شده است؛ مانند آیه ۱۰۸ سوره نحل: «طَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ».
جمعبندی و توضیح کامل طبیعیات یا علوم طبیعی
طبیعیات یا علوم طبیعی از کهنترین حوزههای معرفت بشری است که به مطالعه و کشف قوانین حاکم بر جهان مادی میپردازد. در طبقهبندی سنتی فلسفه و حکمت، این دانش در کنار ریاضیات و مابعدالطبیعه (الهیات)، ارکان اصلی شناخت جهان را تشکیل میداد و دانشمندان بزرگی چون ابنسینا مجلدات مفصلی را به آن اختصاص داده بودند.
امروزه با تفکیک تخصصی دانشها، طبیعیات جای خود را به مجموعه علوم تجربی و طبیعی شامل فیزیک، شیمی، زیستشناسی و زمینشناسی داده است. هدف این علوم، شناخت دقیق پدیدههای محسوس از طریق مشاهده، آزمایش و روشهای استدلالی است.
از نظر لغوی این اصطلاح ریشه در زبان عربی دارد و به ویژگیهای ذاتی و سرشت مادی پدیدهها اشاره میکند. در تقابل با مفاهیمی چون مابعدالطبیعه یا امور انتزاعی، طبیعیات کاملاً بر آنچه در جهان فیزیکی قابل لمس و اندازهگیری است، تمرکز دارد.