یعنی چه
این عبارت ترکیبی است که برای اشاره به کل داراییهای منقول، وسایل خانه، رخت و لباس و تجملات مادی یک شخص به کار میرود و نشاندهنده مادیات و بساط زندگی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب با واو عطف به صورت «مالُ و اَسباب» در روانخوانی و «مال وَ اَسباب» در قرائت رسمی است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول به عنوان مترادف ثروت، کالاهای منقول یا لوازم خانه کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این ترکیب از کلماتی که همزمان به دارایی مادی و وسایل اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
هر دو واژه ریشه عربی دارند و در زبان عربی نیز به همین صورت یا ترکیبات مشابه برای اموال منقول به کار میروند.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج فارسی آن شامل واژههایی چون بساط، خواسته، دارایی، کالا و اموال و اثاثیه است. متضاد آن فقر، بیچیزی و نداری میشود.
در قرآن
واژه «مال» و جمع آن «اموال» بارها در قرآن ذکر شده؛ مانند آیه «ٱلْمَالُ وَٱلْبَنُونَ زِینَةُ ٱلْحَیَوٰةِ ٱلدُّنْیَا». واژه «اسباب» نیز به معنای راهها، رسنها یا پلهها آمده است، مانند «فَلْیَرْتَقُواْ فِی ٱلأَسْبَابِ».
جمعبندی و توضیح کامل مال و اسباب
عبارت «مال و اسباب» یک ترکیب واژگانی کهن و ریشهدار در زبان فارسی است که از کنار هم قرار گرفتن دو کلمه با ریشه عربی تشکیل شده است. این اصطلاح در ادبیات کلاسیک، متون حقوقی و گفتارهای عامیانه برای اشاره به کل مایملک منقول یک فرد، از لوازم خانگی و بساط زندگی گرفته تا ثروت و کالاهای تجاری استفاده میشود.
در نگاه فرهنگی و ادبی، این واژه اغلب به عنوان نمادی از دلبستگیهای دنیوی، تجملات گذرا و مادیات شناخته میشود. شاهنامه فردوسی و بسیاری از دیوانهای شعر فارسی از این تعبیر برای نشان دادن حجم داراییها و ابهت مادی شخصیتها بهره بردهاند که نشاندهنده اهمیت این مفهوم در ساختار زندگی سنتی است.