یعنی چه
ملول گشتن یک ترکیب فعلی کلاسیک در زبان فارسی است که به حالت روحیِ برخاسته از خستگی، بیزاری، دلتنگی یا ملالت خاطر اشاره دارد. این عبارت زمانی به کار میرود که فرد از وضعیت، کار یا جریانی تکراری به ستوه آمده و دچار نوعی افسردگی و دلمردگی موقت شده باشد.
تلفظ
این عبارت از دو واژهٔ «ملول» (با فتحه روی میم و واو مدی) و «گشتن» (با فتحه روی گاف و سکون شین) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول، خود کلمهٔ «ملول گشتن» با ۸ حرف است. واژههای مترادفی چون «ستوه آمدن» نیز فراوانی بالایی دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، عباراتی که نشاندهنده ملالت، خستگی روحی و کسالت باشند به عنوان معادل به کار میروند.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی است و افعالی مانند مَلَّ و سَئِمَ دقیقاً همین معنای دلتنگی و ستوه آمدن را افاده میکنند.
نماد چیست
برای خود ترکیب فعلی «ملول گشتن» نماد مادی خاصی وجود ندارد؛ اما در ادبیات و نشانهشناسی شعر فارسی، ترکیبهایی مانند «مرغ ملول» یا «بلبل ملول» به عنوان نمادی از عاشق دلسرد، ناامید و راندهشده از کوی معشوق به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ملول گشتن
عبارت «ملول گشتن» یکی از ترکیبهای فعلی اصیل و پرکاربرد در ادبیات کلاسیک فارسی است که از ترکیب صفت عربی «ملول» (برگرفته از ریشه ملل به معنی خستگی و بیزاری) و فعل تحولی فارسی «گشتن» ساخته شده است. این واژه حالتی از روح و روان انسان را توصیف میکند که در آن فرد بر اثر تکرار، تنهایی یا ناملایمات روزگار، دچار کسالت، اندوه و بیزاری موقت از شرایط موجود میشود.
در فرهنگهای لغت و کاربردهای جدول، این واژه با مفاهیمی همچون ستوه آمدن، مکدر شدن و به تنگ آمدن مترادف است. اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در متون مقدس نیامده، اما ریشه عربی آن در احادیث به فراوانی جهت تبیین حالات روحی انسان استفاده شده است و در شعر شاعران بزرگی چون حافظ و مولوی نیز بازتابدهنده احوال عاشقان خسته و دلافسرده است.