یعنی چه
بر خود بستن به معنای ادعای بیجا کردن، قلمداد کردن و تظاهر به داشتن ویژگی، هنر یا صفتی است که فرد در واقعیت فاقد آن است. این عبارت کنایی در ادبیات فارسی بیشتر زمانی به کار میرود که کسی اثر، شعر یا دستاورد دیگری را به نام خود بزند یا خود را واجد کمالاتی نشان دهد که ندارد.
تظاهر
تلفظ روان این عبارت فعلی به صورت «بَر خود بَستَن» است که در آن حرف «ب» در کلمه بر و بستن دارای فتحه (زبر) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، عبارت «بر خود بستن» دقیقاً از ۹ حرف تشکیل شده است. بسته به طراح جدول، کلمات هممعنی مانند «انتحال» یا «قلمداد» نیز میتوانند به عنوان جایگزین مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عبارات متفاوتی معادل این اصطلاح هستند؛ برای مثال در موضوعات عمومی از Feign یا Claim falsely و در مباحث ادبی و سرقت آثار از Plagiarize استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، دقیقترین واژه برای این مفهوم به ویژه در عرصه شعر و ادبیات «انتحال» است که به معنای سرقت سخن دیگری و انتساب آن به خود است. واژههای ادعاء و تظاهر نیز کاربرد عمومی دارند.
نماد چیست
عبارت «بر خود بستن» یک ترکیب فعلی و کنایی در زبان فارسی است. این اصطلاح به دلیل ماهیت انتزاعی و رفتاری خود، دارای نماد مادی، تصویرسازی اساطیری یا نشانهشناسی خاصی در فرهنگ عامه نیست.
جمعبندی و توضیح کامل بر خود بستن
عبارت «بر خود بستن» یکی از ترکیبات کنایی و اصیل زبان فارسی (دری) است که از پیوند حرف اضافه، ضمیر و فعل ساخته شده و ریشه در ساختارهای کهن زبانی دارد. این واژه در فرهنگهای معتبری چون دهخدا و معین به معنای ادعای باطل، تظاهر به داشتن یک ویژگی مثبت و همچنین قلمداد کردن دستاوردهای دیگران به نام خود تعریف شده است.
در حوزه ادبیات، این اصطلاح قرابت معنایی تام با واژه عربی «انتحال» دارد که زمخشری نیز در مقدمةالادب آن را به عنوان «شعر دیگری بر خود بستن» معنا کرده است. این رفتار در متون اخلاقی نکوهش شده و به عنوان نوعی واقعستیزی و جعل هویت شناخته میشود که فرد طی آن تلاش میکند خلاءهای خود را با صفات عاریهای بپوشاند.