یعنی چه
در اساطیر یونان باستان، این عبارت به «آرتمیس» اشاره دارد؛ فرزند زئوس و لتو و خواهر دوقلوی آپولو. او الههای باکره است که از حیات وحش، حیوانات کوچک و زنان در هنگام زایمان حمایت میکند و به عنوان نماد پاکدامنی و طبیعت رامنشده شناخته میشود.
تلفظ
تلفظ اصلی این واژه در زبان یونانی باستان «آرْتِمیس» (Ártemis) است که در زبان فارسی نیز با همین آوا و بدون تغییر ساختاری عمده به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ اصلی و ۶ حرفی برای این نشانه «آرتمیس» است. همتای رومی آن یعنی «دیانا» (۵ حرفی) نیز گاهی به عنوان پاسخ جایگزین مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
نام این الهه در زبان انگلیسی به صورت Artemis نوشته و نگاشته میشود.
به فارسی
این نام اساطیری در زبان فارسی معادل واژگانیِ بومی ندارد و مستقیماً از یونانی وام گرفته شده است؛ هرچند نام «آرتمیسیا» یا «آرتمیس» در تاریخ ایران باستان (مانند ملکه بانو آرتمیس دوران هخامنشی) نیز رواج داشته است.
نماد چیست
مهمترین نمادهای آرتمیس شامل تیر و کمان طلا (به نشانه مهارت در تیراندازی)، گوزن مقدس (به ویژه گوزن هیند)، سگهای شکاری، قرص یا هلال ماه، و درخت سرو هستند که همگی جلوهای از پیوند او با شکار و طبیعت بکر به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل الهه شکار یونان باستان
آرتمیس در اساطیر یونان باستان یکی از برجستهترین و محترمترین خدایان المپنشین است که قلمرو فرمانروایی او جنگلها، حیات وحش و طبیعت دستنخورده را در بر میگیرد. او به عنوان خواهر دوقلوی آپولو (خدای خورشید و روشنایی)، تجسمی از ماه و شبهای مهتابی است که با تیر و کمان طلایی خود در میان جنگلها به شکار میپردازد و در عین حال از حیوانات وحشی و نوزادان حمایت میکند.
این الهه به دلیل سوگند جاودانهاش برای حفظ پاکدامنی، نماد استقلال و تجرد به شمار میرود و در ادبیات اساطیری، تقابل جالبی با آفرودیت (الهه عشق و تمایلات شهوانی) دارد. در دوران تسلط فرهنگ رومی، اسطوره آرتمیس با الهه رومی «دیانا» ادغام شد و امروزه در فرهنگ عامه و جدولهای کلمات متقاطع، نام این دو به جای یکدیگر برای توصیف الهه شکار یونان و روم باستان استفاده میشود.