یعنی چه
واژه خریفیه در دو معنای کاملاً متفاوت به کار میرود؛ نخست به عنوان صفتی مؤنث برای اشاره به هر چیز پاییزی یا بارانهای این فصل، و دوم در اصطلاح تاریخ ادیان و فرق اسلامی، که نام شاخهای فرعی از فرقه خوارج (منسوب به شخصی به نام خریف) است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت خَرِیفِیَّة (Kharifiyyah) است که تشدید روی حرف «ی» مکسور قرار میگیرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنمای «منسوب به پاییز» یا «فرقهای از خوارج» مطرح میشود.
به انگلیسی
برای مفهوم پاییزی از واژه Autumnal و برای اشاره به فرقه تاریخی خوارج از نگارش فیدلیتی Kharifiyya استفاده میشود.
به عربی
این کلمه ریشه اصیل عربی دارد و ساختار مؤنث صفت نسبی از کلمه «خریف» به معنی پاییز است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان فارسی این واژه در کاربرد عمومی آن، کلمه «پاییزی» یا «مربوط به فصل خریف» است.
نماد چیست
این واژه از دیدگاه نمادین یادآور فصل پاییز، دگرگونی طبیعت، دوران کهنسالی و گذار، و در عین حال زمان برداشت محصول و رنگارنگی است.
جمعبندی و توضیح کامل خریفیه
واژه خریفیه یک اصطلاح تخصصی و کمتر شنیده شده است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه در وهله اول صفت مؤنث برای اشاره به فصل پاییز، بارانهای پاییزی و تغییرات طبیعت در این دوران است و متضاد واژههایی چون ربیعیه (بهاری) و صیفیه (تابستانی) محسوب میشود.
از سوی دیگر، این واژه در متون ملل و نحل و تاریخ فرق اسلامی جایگاه ویژهای دارد؛ چرا که به عنوان نام یکی از شاخههای منشعب از خوارج (فرقه بیهسیه) شناخته میشود که پیروان شخصی به نام خریف بودهاند. بنابراین کاربرد آن بسته به متن، یا ادبی و طبیعی است یا تاریخی و مذهبی.