یعنی چه
این واژه صفت نسبی و قید است که برای توصیف امور، رفتارها یا حالتهایی به کار میرود که از دید و آگاهی دیگران دور نگه داشته میشوند. ریشه آن به زبان پهلوی بازمیگردد و نمایانگر حریم خصوصی، راز یا کتمان یک حقیقت است.
مترادف
متضاد
هم خانواده
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسره روی حرف اول (پِ) و سکون روی نون اول است: [pinhānī / penhānī].
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر راهنمای سؤال مواردی همچون «مخفیانه»، «در خفا» یا «پوشیده» را بخواهد، واژه ۶ حرفی «پنهانی» یکی از پاسخهای اصلی است.
به انگلیسی
به عربی
جمعبندی و توضیح کامل پنهانی
واژه «پنهانی» یک اصطلاح اصیل پارسی است که ریشه در فارسی میانه (پهلوی) دارد و از ترکیب مفهومی درون یا پوشیده بودن شکل گرفته است. این کلمه هم در نقش صفت به معنای امور مستور و ناپیدا و هم در نقش قید به معنای انجام کارهایی در خفا و دور از چشم دیگران به کار میرود. در ادبیات فارسی، پنهانی بودن میتواند نمادی از رازهای مکتوم، عشقهای پاک و حریم درونی انسان باشد و در عین حال گاهی به مفاهیمی چون مکر یا ریا نیز اشاره دارد.
اگرچه خود این واژه به دلیل ریشه ایرانیاش در متن قرآن نیامده، اما معادلهای مفهومی آن مانند «سرّاً»، «خفیة» و «أخدان» (به معنی دوستان پنهانی) بارها در آیات الهی برای اشاره به نیتها، نیایشها و رفتارهای مخفی انسانها استفاده شده است. این کلمه با داشتن مترادفات فراوانی چون مخفی، مکتوم و نهانی، ابزاری کلیدی در زبان فارسی برای تفکیک امور علنی از امور خصوصی است.