یعنی چه
«طلبید» فعل ماضی (گذشته) سوم شخص مفرد از مصدر «طلبیدن» است. این واژه به معنای مطالبه کردن، خواستار شدن، احضار کردن یا دعوت کردن کسی به جایی است و در بافتهای ادبی و عرفانی به معنای طلب کردن و دعوت شدن از سوی خداوند یا سرنوشت نیز به کار میرود.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه ثلاثی مجرد عربی «ط ل ب» مشتق شدهاند که در زبان فارسی کاربرد فراوانی دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة روی حروف طاء و لام به صورت [طَلَبید] (talabid) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه ۵ حرفی «طلبید» در پاسخ به راهنماهایی چون «خواست»، «طلب کرد» یا «فراخواند» میآید.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، میتوان از معادلهای فوق برای انتقال معنای گذشتهٔ طلبیدن استفاده کرد.
به عربی
ریشه اصلی واژه عربی است و فعل «طَلَبَ» دقیقترین معادل برای زمان گذشته آن است.
نماد چیست
خود فعل «طلبید» به عنوان یک کلمه نماد خاصی ندارد، اما مفهوم مصدر آن یعنی «طلب»، در ادبیات عرفانی و سلوک، نماد نخستین وادی از هفت وادی عشق و معرفت است که نشاندهنده شوق، آرزو، جستوجوی حقیقت و حرکت سالک به سوی معشوق و کمال مطلق است.
جمعبندی و توضیح کامل طلبید
واژه «طلبید» یک فعل ماضی (گذشته ساده) سوم شخص مفرد در زبان فارسی است که از نظر ساختار واژهشناسی، یک مصدر جعلی یا ساختگی محسوب میشود؛ به این معنا که تکواژ ریشه آن از واژه عربی «طلب» گرفته شده و با اضافه شدن پسوند فعلیساز فارسی «ـیدن» به یک فعل کاملاً فارسیسازیشده تبدیل شده است.
این کلمه در زبان روزمره و ادبیات به معنای خواستن، تقاضا کردن، جستوجو کردن و فراخواندن به کار میرود. در بافتهای مذهبی و سنتی نیز وقتی گفته میشود «فلانی را طلبیدند»، کنایه از فراهم شدن توفیق سفر زیارتی یا دعوت معنوی است.
در ساختار زبان، این فعل متعددی (گذار به مفعول) است و برای بیان عملی که در گذشته انجام یافته و به اتمام رسیده استفاده میشود. مترادفهای پرکاربرد آن شامل خواست، فراخواند و احضار کرد میباشند.