یعنی چه
ابن قتره در لغتنامهها و متون کهن به نوعی مار بسیار کوچک، باریک و در عین حال زهرآگین و موذی اطلاق میشود. این اصطلاح یک ترکیب عربی است که در ادبیات و متون قدیمی فارسی نیز راه یافته و برای توصیف خزندگان کوچک اما خطرناک به کار میرفته است.
تلفظ
این واژه به صورت اِبنِ قِترِه تلفظ میشود. در زبان عربی جمع آن را «بنات قتره» میگویند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «مار کوچک و موذی» یا «نوعی مار باریک کهن»، عبارت ۷ حرفی «ابن قتره» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه اشاره به مارهای کوچک و افعیهای کمحجم اما زهرآگین دارند.
به فارسی
برگردان و معادلهای مستقیم این عبارت در زبان فارسی شامل مار کوچولو، مار باریک و افعی کوچک موذی است.
نماد چیست
ابن قتره در فرهنگ اساطیری و لغوی نماد موجوداتی است که جثه کوچکی دارند اما آسیب و خطری بزرگ به همراه میآورند. همچنین به دلیل همریشه بودن با برخی کنایات ابلیس (مانند ابو قتره)، گاه به عنوان نمادی از مکر، وسوسه و خباثت پنهان شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ابن قتره
عبارت «ابن قتره» ترکیبی عربی است که در متون و لغتنامههای کهن فارسی (مانند دهخدا) به کار رفته و به ماری بسیار کوچک، باریک و در عین حال فوقالعاده زهرآگین و موذی اشاره دارد. در نامگذاریهای عربی رسم است که به برخی خزندگان و حیوانات صفت فرزندی میدهند؛ همانطور که به کفتار «ابن آوی» میگویند، این نوع مار خاص نیز «ابن قتره» نامیده شده که شکل جمع آن در متون به صورت «بنات قتره» ظاهر میشود.
این واژه از ریشه «ق-ت-ر» مشتق شده است. اگرچه خود این ترکیب در قرآن کریم نیامده، اما واژه همخانواده آن یعنی «قتره» در سوره عبس به معنی تیرگی، غبار سیاه و اندوه به کار رفته است. در ادبیات و فرهنگ نمادها، ابن قتره کنایه از خطرها یا دشمنان کوچکی است که نباید آنها را ناچیز شمرد، چرا که جثه کوچک آنها مانع از آسیبرسانی و زهرآگین بودنشان نمیشود.