یعنی چه
معلوق در اصطلاح به هر چیزی گفته میشود که آویزان و معلق شده باشد. همچنین در زبان عامیانه و متون کهن به ابزار یا وسیلهای مانند طناب و قلاب که برای آویختن گوشت، انگور یا مشک به کار میرفته، معلوق میگفتند. در طب سنتی نیز به فردی اطلاق میشد که زالو در گلویش گیر کرده باشد.
تلفظ
این واژه به صورت مَعلُوق تلفظ میشود؛ م مفتوح، ع ساکن، ل مضموم و واو مدی.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، برای راهنماهایی همچون «آویزان»، «آویختهشده» یا «ابزار آویختن گوشت»، کلمه ۵ حرفی «معلوق» به عنوان پاسخ صحیح کاربرد دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم مفعول از ریشه «علق» است که در معاجم عربی مانند المعجم الوسیط نیز به همین صورت و معنا استعمال شده است.
به فارسی
در زبان فارسی برای رساندن مفهوم معلوق از واژگانی چون آویزان، آویخته، پادرهوا، معلق و آونگ استفاده میشود.
نماد چیست
واژه معلوق در ادبیات، عرفان یا اسطورهشناسی نماد اصطلاح یا مفهوم پنهانی خاصی نیست و صرفاً به عنوان یک واژه عینی و توصیفی برای اشیاء آویزان یا بلاتکلیف به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل معلوق
واژه معلوق یک صفت و اسم مفعول ریشهگرفته از زبان عربی (ع-ل-ق) است که به زبان فارسی وارد شده است. این کلمه در درجه اول به معنای هر چیز آویختهشده و معلق است و در درجه دوم به ابزارهایی مانند قلاب یا طناب اشاره دارد که برای آویزان کردن اقلامی نظیر گوشت و میوه استفاده میشوند.
این کلمه اگرچه در قرآن کریم به طور مستقیم نیامده، اما همخانوادههای مشهور آن مانند «معلقه» (زن بلاتکلیف) و «علق» در آیات الهی دیده میشوند. در کاربردهای کهن پزشکی نیز این واژه وضعیت بیمارِ زالو در گلو مانده را توصیف میکرد.
امروزه این واژه بیشتر در متون ادبی کهن، لغتنامهها و به ویژه به عنوان یک واژه کلیدی و پنجحرفی در طراحهای جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد و معادلهای مستقیم آن در فارسی روان، کلماتی چون آویزان و آونگ هستند.