یعنی چه
این عبارت یک صفت مرکب در زبان فارسی است و به کسی اطلاق میشود که شرم، آزرم و ملاحظات اخلاقی یا اجتماعی را کنار گذاشته و از انجام رفتارهای ناپسند یا بیادبانه در برابر دیگران ابایی ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «بی حُجْب وَ حَیا» (bi hojb o hayā) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواستهشده میتواند خودِ «بی حجب و حیا» (۹ حرف) یا مترادفهای آن مانند «وقیح» و «بیشرم» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن و سیاق متن میتوان از واژههای فوق برای رساندن این مفهوم استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از واژگانی که بر کمی حیا یا وقاحت دلالت دارند استفاده میشود.
در قرآن
عین کلمه ترکیبی «بی حجب و حیا» در قرآن نیامده است، اما ریشههای آن به صورت مثبت و منفی کاربرد دارند؛ مانند عبارت «لَا يَسْتَحْيِي» (شرم نمیکند) در آیه ۲۶ سوره بقره و عبارت «تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ» (با حالت شرم و حیا راه میرفت) در آیه ۲۵ سوره قصص که درباره دختر شعیب است. همچنین ریشه حجب به صورت «حِجَاب» در آیه ۵۳ سوره احزاب به معنی پرده و مانع آمده است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه یا اساطیر، نماد حیوانی یا شیء رسمی و ثبتشدهای که دقیقاً معرف این صفت باشد وجود ندارد؛ هرچند در ادبیات کنایی گاهی برخی رفتارها یا حیوانات به گستاخی تشبیه میشوند، اما به عنوان نماد قطعی شناخته نمیشوند.
جمعبندی و توضیح کامل بی حجب و حیا
عبارت «بی حجب و حیا» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از پیشوند سلبی «بی» و دو واژه عربی «حجب» (به معنی منع و پرده) و «حیا» (به معنی شرم و آزرم) تشکیل شده است. این اصطلاح در اصطلاح اخلاقی و عرفی به فردی اشاره دارد که فراتر از مرزهای رفتاریِ مقبول حرکت کرده و ابایی از شکستن هنجارهای اجتماعی یا اخلاقی ندارد.
اگرچه خود این ترکیب ساختار یافته در متون کهن قرآن به این شکل دیده نمیشود، اما تکتک واژههای سازنده آن یعنی حجب و حیا با مفاهیمی عمیق در آیات مختلف به کار رفتهاند تا مرزهای رفتاری پسندیده و ناپسند را مشخص کنند. در لغتنامهها و کاربردهای روزمره، این کلمه بار معنایی منفی داشته و در مواجهه با رفتارهای پررو، چشمسفید یا وقیحانه به کار میرود.