یعنی چه
بشنه در زبان فارسی به گیاهی باریک، دراز و دارای شاخسارهای فراوان و گرهدار اطلاق میشود که معمولاً روی تختهسنگها میروید و رنگی سبز مایل به زرد یا سفید دارد. همچنین در متون کهن و طب سنتی (به ویژه در نواحی مغرب اسلامی)، بشنه به عنوان نامی برای گیاه ارزن، گاورس یا ذرت خوشهای به کار رفته است. علاوه بر این، بشنه نام یک روستا در شهرستان نیریز استان فارس نیز میباشد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت بِشنَه (با فتح نون) یا بِشنِه (با کسره نون) تلفظ میشود.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، اگر طراح به دنبال نوعی ارزن یا گیاهی سنگزی با ۴ حرف باشد، پاسخ «بشنه» است.
به انگلیسی
برای معنای ارزن و ذرت خوشهای از واژگان Millet و Sorghum استفاده میشود. برای بخش گیاه سنگزی، معادل علمی دقیقی در لغتنامههای عمومی ثبت نشده است.
به فارسی
معادلها و واژههای جایگزین فارسی این کلمه در معنای غلات، شامل ارزن، گاورس و جاورس میشود.
نماد چیست
واژه بشنه یک اصطلاح کاملاً طبیعی، گیاهشناسی و جغرافیایی است و در ادبیات فارسی یا اسطورهشناسی نماد مفهوم خاصی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل بشنه
واژه «بشنه» یا «بشنه» یکی از لغات کمتر شنیده شده در زبان فارسی است که دلالتهای متفاوتی در حوزههای گیاهشناسی، جغرافیا و طب سنتی دارد. در اصطلاح اول، این کلمه به گیاهی خودرو، باریک و بندبند اشاره میکند که بر روی صخرهها و سنگها میروید و ظاهری متمایز دارد.
در کاربرد دوم که بیشتر در کتابهای پزشکی و داروشناسی قدیم (به ویژه تحت تأثیر عربی مغرب اسلامی) دیده میشود، بشنه به معنای ارزن یا گاورس است که از غلات مغذی به شمار میرود. همچنین این واژه به عنوان اسم خاص جغرافیایی، نام دهی در منطقه مشکانِ نیریز در استان فارس است.