یعنی چه
البشاره در لغت به معنی دادن خبر خوشی است که اثر شادی و مسرت آن در بَشَره (پوست و ظاهر صورت انسان) آشکار شود. این واژه همچنین به معنای مژدگانی یعنی پاداشی که به مژدهرسان داده میشود نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسرهٔ حرف باء و فتحهٔ حرف راء به صورت [اَلْبِشَارَه] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «البشاره» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «مژده و خبر خوش» یا «نوید دادن» کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن از عبارات Good news یا Glad tidings استفاده میشود و در مفاهیم مذهبی/تاریخی واژه Annunciation به کار میرود.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون مژده، نوید، مژدگانی، شادباش و تهنیت هستند که همگی بار معنایی مثبت و شادیبخش دارند.
در قرآن
خود واژه با الف و لام عهد (البشاره) در قرآن نیامده، اما مشتقات آن مانند «البُشْرىٰ» (مثل آیه ۶۴ سوره یونس) و افعالی چون «یُبَشِّرُ» بارها استفاده شده است. جالب اینکه گاهی به صورت استهزاء و تهدید برای کافران نیز به کار رفته؛ مانند «فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ» (آنها را به عذابی دردناک مژده ده!).
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه و اسلامی نماد امید، گشایش، تغییرات مثبت در زندگی و دریافت پاداش الهی است. همچنین در سنت مسیحی، این مفهوم (Annunciation) نماد تجسد، فرود آمدن روحالقدس بر حضرت مریم و آغاز فصلی نو در ایمان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل البشاره
واژه «البشاره» ریشهای عربی از ماده ثلاثی مجرد «ب ش ر» دارد و در لغت به معنای خبر خوشی است که اثر شادمانی آن در ظاهر و پوست صورت انسان نمایان میشود. این کلمه مترادف با واژگانی چون مژده، نوید و مژدگانی در زبان فارسی است و متضاد آن کلماتی مثل انذار و نذیر (بیم دادن) هستند.
در متون اسلامی و قرآنی، هرچند این ساختار دقیق با الف و لام نیامده، اما همخانوادههای آن مانند البشری و مبشر بارها برای امیدبخشی به مؤمنان و گاه به عنوان توبیخ و استهزای کافران استفاده شدهاند. این کلمه در فرهنگهای مختلف، پیامآور تغییرات مثبت و پاداشهای معنوی است.