یعنی چه
البقاع شکلِ همراه با الف و لامِ کلمهٔ «بقاع» (جمعِ بُقعَه) است. این واژه در لغت به معنای زمینها، پارههای زمینِ متمایز از اطراف، مکانها و خانهها است. در عرف زبان فارسی امروز، این کلمه بیشتر اشاره به اماکن متبرکه، مزارها و زیارتگاههای مذهبی دارد. همچنین البقاع نام یک درهٔ وسیع، حاصلخیز و بسیار استراتژیک در کشور لبنان است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَلْبِقاع» (al-biqā‘) است؛ به طوری که حرف ب دارای مخرج کسره (ـِ) بوده و به عنوان جمع مکسر واژهٔ بُقعه تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر به عنوان راهنما «جمع بقعه» یا «درهای در لبنان» خواسته شود، پاسخ آن کلمهٔ ۶ حرفی «البقاع» است. از دیگر طراحان ممکن است واژههایی نظیر مکانها یا زیارتگاهها را مد نظر قرار دهند.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است و در این زبان برای اشاره به مناطق جغرافیایی، قطعات زمین یا سرزمینهای مشخص استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل جاها، مکانها، امکنه، زمینها، سراها و در کاربرد مذهبی، زیارتگاهها یا مزارها است.
در قرآن
عین واژهٔ جمع «البقاع» در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ اما شکل مفرد آن یعنی «البُقعَة» یکبار در آیه ۳۰ سوره مبارکه قصص در عبارت «فِي الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ» (در آن ناحیهٔ مبارک و مقدس) در داستان حضرت موسی (ع) ذکر شده است.
نماد چیست
البقاع در ادبیات و اسطورهشناسی نماد اصطلاحی خاصی ندارد، اما در فرهنگ و باورهای اسلامی به دلیل همراهی همیشگی با صفاتی مانند «متبرکه»، به نمادی از معنویت، قداست، پاکی و آرامشگاههای ملکوتی تبدیل شده است.
جمعبندی و توضیح کامل البقاع
واژهٔ «البقاع» یک اسم ذات و اصطلاح وامگرفته از زبان عربی است که به عنوان جمع مکسر «بُقعه» وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه در معنای لغوی خود به تکهها و پارههای متمایز زمین، خانهها و مکانها اشاره دارد، اما در گذر زمان و در عرف فارسیزبانان، کاربردی خاص یافته و امروزه اغلب برای اشاره به مزارها، اماکن متبرکه و زیارتگاههای دینی استفاده میشود.
علاوه بر کاربرد لغوی و مذهبی، البقاع یک اسم علم جغرافیایی نیز محسوب میشود که به درهای پهناور و راهبردی در شرق کشور لبنان میان دو رشتهکوه جبللبنان و جبللبنان شرقی اطلاق میگردد. ریشهٔ این کلمه سه حرفی (ب-ق-ع) است و اگرچه خود واژه در قرآن نیست، ریشه و مفرد آن با بار معنایی سپند و مبارک در کتاب آسمانی مسلمانان ثبت شده است.