یعنی چه
این اصطلاح توسط مهاتما گاندی برای نامیدنِ کاست «دالیت» یا همان نجسها در هند به کار گرفته شد تا با تغییر نام آنها از «نجس» به «فرزندان خدا»، دیدگاه جامعه نسبت به این گروه را تغییر دهد و با تبعیض طبقاتی مبارزه کند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «هاریجان» است که در آن «هـ» در ابتدا و «ج» با کسره در وسط و «ا» کشیده در انتها بیان میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات به دلیل داشتن ۷ حرف و ریشه تاریخی، به عنوان پاسخی برای مفاهیم مرتبط با «نامهای پیروان گاندی» یا «گروههای محروم هند» مطرح میشود.
به انگلیسی
در انگلیسی به عنوان یک وامواژه از هندی برای توصیف این گروه خاص اجتماعی استفاده میشود.
به عربی
در متون عربی که به تاریخ هند میپردازند، معمولاً به صورت ترجمه تحتاللفظی «أبناء الله» یا در توصیف وضعیت اجتماعی به عنوان «الطائفة المنبوذة» (طایفه طردشده) یاد میشود.
در قرآن
واژه «هاریجان» ریشه هندی دارد و هیچگونه کاربرد، اشاره یا ریشهای در متن قرآن کریم برای آن وجود ندارد.
نماد چیست
هاریجان نمادی از تلاشهای مهاتما گاندی برای احیای حقوق انسانیِ طبقات فرودست و محروم جامعه هند است که از نظر تاریخی با عنوان نجسها شناخته میشدند.
جمعبندی و توضیح کامل هاریجان
هاریجان واژهای است که مستقیماً از زبان هندی وارد ادبیات سیاسی-اجتماعی شده است. این اصطلاح که به معنای «فرزندان خدا» است، بیش از آنکه یک هویت مذهبی باشد، یک برچسبِ سیاسی و اخلاقی بود که گاندی برای تغییر نگاهِ تبعیضآمیز جامعه هند به کاستِ دالیتها ابداع کرد.
امروزه کاربرد این واژه در متون تاریخی و سیاسی برای اشاره به جنبشهای برابریخواهانه هند دیده میشود. اگرچه ممکن است برخی با ترکیبِ «هاری جان» (مرگ بر اثر هاری) اشتباه گرفته شود، اما به عنوان یک مفهوم مستقل، همواره یادآور مبارزه با نظام کاستی و تلاش برای بازگرداندن کرامت به محرومترین لایههای اجتماع است.