یعنی چه
این ترکیب به اموری اشاره دارد که از استمرار برخوردار نیستند و صفت یا حالتی موقت دارند که دیر یا زود از بین میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «لا دائم» با تأکید بر کشش حرف «الف» در «لا» و «دا» انجام میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، معمولاً به عنوان مترادف برای ناپایدار یا موقت طراحی میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بسته به بافت متن تغییر میکنند.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با واژگان دلالتکننده بر زوال و موقتی بودن بیان میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه بر گذرایی و عدم ثباتِ موجودات و پدیدهها تأکید دارند.
جمعبندی و توضیح کامل لا دائم
واژه «لا دائم» یک ترکیب وصفی است که برای توصیف امور ناپایدار و غیرهمیشگی به کار میرود. این مفهوم در ادبیات فارسی و مباحث فلسفی، برای یادآوری گذراییِ جهان ماده و احوال انسانی مورد استفاده قرار میگیرد.
از دیدگاه منطقی، این اصطلاح به صفات یا عوارضی اشاره دارد که ضرورتی برای استمرار آنها وجود ندارد و ممکن است در برههای از زمان دچار زوال یا سلب شوند.