یعنی چه
واژهٔ «الدَّعَة» یک واژهٔ وامگرفتهشده از زبان عربی است که در متون و اشعار کهن فارسی به کار رفته است. این کلمه به معنای سکینه، رفاه، استراحت، تنعم و خفضِ عیش است که حالتی از بیدغدغگی و آسایش خاطر را در زندگی نشان میدهد. ادیبان فارسیزبان معمولاً این کلمه را همراه با «خفض» به صورت ترکیب «خفض و دعه» به معنی زندگی خوش و بیدغدغه به کار میبرند.
تلفظ
این واژه با ال تعریف عربی به صورت «الدَّعَة» نوشته میشود و در اصلِ لغت (بدون ال) «دَعَة» تلفظ میگردد. ریشهٔ ثلاثی مجرد آن (و د ع) است که واو حذف شده و تاء تأنیث به آخر آن اضافه شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر راهنمای سؤال «آرامش و تنآسانی» با ۵ حرف باشد، پاسخ دقیق آن «الدعه» است. در صورت نیاز به تعداد حروف کمتر، ممکن است به صورت «دعه» (۳ حرف) نیز مد نظر باشد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم الدعه در زبان انگلیسی، واژگانی که به آرامش درونی، رفاه مادی و آسودگی از رنج اشاره دارند، بهترین معادلها هستند.
به عربی
در زبان عربی که خاستگاه اصلی این واژه است، الدعه با مفاهیمی چون سکون، طمأنینه و دوری از اضطراب و مشقت هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل واژههای تنآسانی، راحتی، خفض عیش و استراحت است. این کلمه در متون کهن فارسی برای توصیف وضعیت زندگی بدون رنج و محنت استفاده شده است.
نماد چیست
واژهٔ الدعه یک مفهوم انتزاعی به معنی آرامش و رفاهطلبی است. در ادبیات یا فرهنگها، نماد فیزیکی، مادی، اسطورهای یا تصویری خاصی برای آن تعریف نشده و صرفاً نمایانگر یک حالت روحی یا کیفیتی از سبک زندگی است.
جمعبندی و توضیح کامل الدعه
واژهٔ «الدَّعَة» از ریشهٔ عربی (و د ع) گرفته شده و به طور گسترده در متون کلاسیک، دینی و اشعار کهن فارسی به کار رفته است. این واژه به وضعیت آرامش، تنآسانی، رفاه و فراخی در معیشت اشاره دارد. متضادهای آن شامل مفاهیمی چون عسرت، سختی، مشقت و اضطراب است که نشاندهندهٔ خروج از حالت آسایش هستند.
در ادبیات فارسی، نویسندگان و شاعران معمولاً این کلمه را در ترکیب مأنوس «خفض و دعه» به کار میبرند که کنایه از گذران زندگی در کمال خوشی، صلح و بیدغدغگی است. همچنین این واژه در متون دینی مانند نهجالبلاغه نیز به چشم میخورد که در آنجا گاهی در نکوهش میل مردم به رفاهطلبی، سستی و راحتطلبیِ کاهلانه (الدعه) استفاده شده است.
در مجموع، الدعه کلمهای پنجحرفی و ادیبانه است که در حل جدولهای متقاطع کاربرد فراوانی دارد و شناخت همخانوادههای آن مانند وداع، تودیع و ودیعه به درک بهتر ساختار صرفی آن کمک میکند.