یعنی چه
این عبارت به معنای سستترین و ضعیفترین خانهها است و برای توصیف هر بنیان، رابطه، نظریه یا قدرتی به کار میرود که ظاهرش فریبنده اما باطنش به شدت شکننده، بیثبات و فاقد امنیت و حفاظت واقعی باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «أوْهَنُ الْبُیُوت» است که در زبان فارسی معمولاً به صورت روان و پیوسته «اوهن البیوت» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، عبارت «اوهن البیوت» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «سستترین خانهها»، «نماد بیبنیادی در قرآن» یا «خانه عنکبوت» کاربرد دارد و دقیقاً یک پاسخ ۱۰ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این اصطلاح از ترکیبهایی استفاده میشود که بر شکنندگی و ضعف شدید ساختار یک خانه یا سرپناه تاکید دارند.
به عربی
این عبارت اصالتاً ترکیبی عربی است؛ «أوهن» اسم تفضیل از ریشه (و هـ ن) به معنی سستترین و «البیوت» جمعِ «البیت» به معنی خانهها است.
به فارسی
معادلات و برگردانهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل «سستترین بنیاد»، «ضعیفترین خانه» و «بیثباتترین آشیانه» است که در مقابل مفاهیمی چون «محکمترین بنیان» یا «استوارترین دژ» قرار میگیرند.
در قرآن
این عبارت مستقیماً در آیه ۴۱ سوره عنکبوت آمده است: «وَبنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ». خداوند در این آیه، تکیهگاه مادی و بتهای مشرکان را از نظر ضعف و عدم توانایی در حفاظت، به خانه عنکبوت تشبیه کرده است که هم از نظر مادی (تارهای ظریف) و هم از نظر معنوی (فقدان پیوند پایدار خانگی) در اوج سستی است.
جمعبندی و توضیح کامل اوهن البیوت
عبارت «اوهن البیوت» یک اصطلاح اصیل قرآنی و عربی است که به واسطه بلاغت و تشبیه بینظیرش، راه خود را به ادبیات، فرهنگ و زبان فارسی باز کرده است. این عبارت در لغت به معنای «سستترین خانهها» است و ریشه در آیه ۴۱ سوره مبارکه عنکبوت دارد؛ جایی که خداوند پایه و اساس باورها و تکیهگاههای غیرالهی را به سستی خانه عنکبوت تشبیه میکند.
در فرهنگ عامه و متون ادبی، این واژه تبدیل به نمادی جامع برای اشاره به سستعنصری، تکیه بر قدرتهای پوشالی، نظامهای متزلزل و هرگونه طرح یا ایدهای شده است که با وجود داشتن ظاهری پیچیده یا فریبنده، در برابر کوچکترین محرکها و بحرانهای بیرونی به سرعت فرو میریزد و هیچگونه پناه و حفاظتی برای صاحبانش ایجاد نمیکند.