یعنی چه
نیروی زمینی بنگلادش شاخه اصلی، وسیع و زمینی نیروهای مسلح کشور بنگلادش است. این نهاد نظامی وظیفه دارد تا از حاکمیت ملی، استقلال و تمامیت ارضی این کشور در برابر تهدیدات خارجی دفاع کند. علاوه بر وظایف نظامی، این نیرو در زمان بحرانهای طبیعی و داخلی، امدادرسانی و حفظ امنیت درون مرزها را نیز بر عهده دارد.
تلفظ
این عبارت به صورت «نِیرویِ زَمینیِ بَنگلادِش» (Neyru-ye Zamini-ye Bangladeš) تلفظ میشود که ترکیبی از واژگان فارسی و نام خاص جغرافیایی بنگلادش است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «نیروی زمینی بنگلادش» با ۱۷ حرف یا معادل کوتاهتر آن یعنی «ارتش بنگلادش» با ۱۱ حرف است.
به انگلیسی
معادل رسمی این واژه در زبان انگلیسی Bangladesh Army است. در زبان عربی به آن جيش بنغلاديش یا القوات البرية البنغلادية و در زبان ترکی Bangladeş Kara Kuvvetleri میگویند.
به فارسی
این عبارت خود یک ترکیب توصیفی ساختگی در زبان فارسی است. واژه «نیرو» ریشه در زبان پهلوی (nērōg) دارد، «زمین» از ریشه پهلوی (zamīg) گرفته شده و «بنگلادش» نام خاص جغرافیایی برگرفته از زبان بنگالی به معنای سرزمین بنگال است. نزدیکترین معادل کاربردی فارسی آن «ارتش بنگلادش» است.
نماد چیست
نشان رسمی نیروی زمینی بنگلادش شامل دو شمشیر متقاطع (ذوالفقار) در زیر نماد ملی بنگلادش (یک نیلوفر آبی خندان که با خوشههای برنج احاطه شده) است که بر روی پرچمی به رنگ سبز قرار دارد. شعار رسمی آنها به زبان بنگالی به این معناست: «در جنگ، در صلح، ما در همه جا برای ملت خود هستیم».
جمعبندی و توضیح کامل نیروی زمینی بنگلادش
نیروی زمینی بنگلادش به عنوان بزرگترین و قدیمیترین شاخه نظامی در ساختار دفاعی این کشور آسیایی شناخته میشود. این نیرو بلافاصله پس از اعلام استقلال بنگلادش شکل گرفت و نقش کلیدی در حفظ ثبات سیاسی و جغرافیایی آن ایفا کرده است. مأموریت اصلی آن حراست از مرزها و پیشگیری از منازعات منطقهای است.
این نهاد علاوه بر مأموریتهای رزمی و دفاعی، به دلیل موقعیت جغرافیایی بنگلادش و وقوع سیلها و طوفانهای سالانه، نقش بیبدیلی در مدیریت بحران و امدادرسانی ملی دارد. همچنین این نیرو یکی از بزرگترین شرکتکنندگان در مأموریتهای حفظ صلح سازمان ملل متحد (UN) در سراسر جهان به شمار میرود.