معنی
واژه مُجَرَّب به شخص یا چیزی کنایه میزند که در بوته آزمایش قرار گرفته و صحت، مهارت یا کارایی آن به اثبات رسیده است؛ مانند یک پزشک باتجربه یا یک روش درمانی امتحانشده.
یعنی چه
این کلمه نشاندهنده پختگی، اصالت و قابل اعتماد بودن است. وقتی میگویند فردی مجرب است، یعنی در حرفه خود سرد و گرم روزگار را چشیده و صاحب دانش عملی است.
تلفظ
این واژه با ضمه روی میم، فتح جیم و تشدید و فتح روی راء تلفظ میشود. نباید آن را با مُجَرِّب (به معنی آزمایشکننده) اشتباه گرفت.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه مجرب معمولاً با راهنماهایی همچون آزموده، کارکشته، کارآزموده یا باسابقه خواسته میشود.
به انگلیسی
برای توصیف افراد باسابقه از Experienced و برای ابزار یا روشهای امتحانپسداده از Tested یا Proven استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم مفعول از ریشه «ج ر ب» است. در زبان عربی نیز به همین صورت برای کارهای آزموده به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل فارسی این واژه شامل کلماتی چون کارآزموده، پخته، کهنهکار، ماهر و خبره هستند که همان مفهوم دانش کاربردی را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل مجرب
واژه «مجرب» یکی از کلمات ریشهدار و پرکاربرد در زبان فارسی است که اصالتی عربی دارد و از ریشه «ج ر ب» مشتق شده است. این کلمه در قالب اسم مفعول، به معنای فرد یا چیزی است که بارها مورد آزمایش قرار گرفته و کارایی، صحت یا مهارت آن به اثبات رسیده است. عباراتی نظیر «پزشک مجرب» یا «نسخه مجرب» نمونههای بارزی از کاربرد این واژه در ادبیات روزمره هستند که مفهوم اعتماد و اطمینان ناشی از تجربه را منتقل میکنند.
از نظر ساختاری، این واژه چهار حرف دارد و باید توجه داشت که با واژه «مُجَرِّب» (به معنی تجربهکننده یا آزمایشگر) اشتباه گرفته نشود. اگرچه این کلمه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما مفهوم پختگی و آزمودگی آن همواره در فرهنگ اسلامی و ایرانی جایگاه ویژهای داشته و به عنوان نمادی از دانش عملی و اصالت شناخته میشود.