یعنی چه
بنغول (که با نام پنگولن نیز شناخته میشود) پستانداری شبگرد و حشرهخوار است که تغذیه اصلی آن را مورچهها و موریانهها تشکیل میدهند. بدن این جانور با پولکهای بزرگ و سختی از جنس کراتین پوشانده شده است و هنگام مواجهه با خطر، خود را کاملاً گلوله و لوله میکند تا از بخشهای نرم بدنش محافظت کند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت بَنْغول (Banghul) تلفظ میشود و شکل دیگر رایج آن در متون علمی «پنگولن» است.
در جدول
در طراحان جدولهای کلمات متقاطع، از این واژه به عنوان پاسخ برای راهنماییهایی نظیر «مورخوار پولکدار» یا «پستاندار زرهپوش» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این جانور Pangolin میگویند که خود از ریشه واژه مالایی گرفته شده است.
به ترکی
زبان ترکی استانبولی نیز مانند بسیاری از زبانهای دیگر، نام علمی و بینالمللی این جانور را به کار میبرد.
به فارسی
در زبان فارسی، علاوه بر بنغول، اصطلاح توصیفی «مورخوار پولکدار» به عنوان نام دقیق زیستشناختی این حیوان استفاده میشود. به دلیل وامواژه بودن، این کلمه فاقد متضاد یا همخانواده در ریشه زبان فارسی است.
نماد چیست
در فرهنگهای بومی آسیایی و آفریقایی، بنغول به دلیل زره محکم و رفتار غیرتهاجمیاش، نماد صلحطلبی، حفاظت و آسیبناپذیری است. در دوران معاصر نیز به دلیل آمار بالای شکار غیرقانونی، این حیوان به نمادی جهانی برای مظلومیت حیات وحش و مبارزه با قاچاق جانوران در حال انقراض تبدیل شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بنغول
واژه «بنغول» در زبان فارسی اشاره به یکی از منحصربهفردترین پستانداران جهان دارد که بیشتر با نام «پنگولن» یا «مورخوار پولکدار» شناخته میشود. این کلمه ریشه در واژگان بومی قدیمی فارسی ندارد، بلکه یک وامواژه مأخوذ از کلمه مالایی Pengguling (به معنی غلتخورنده یا چیزی که لوله میشود) است که به دلیل ویژگی دفاعی خاص حیوان نامگذاری شده و از طریق متون علمی و ترجمه به زبان ما راه یافته است.
این جانور ارزشمند به خاطر پولکهای سختِ کراتینیاش که کل بدنش را میپوشانند شهرت دارد. بنغولها موجوداتی بیآزار، شبگرد و گوشهنشین هستند که متأسفانه در سالهای اخیر به دلیل قاچاق بیرویه برای استفاده از گوشت و پولکهایشان در طب سنتی برخی کشورها، در معرض خطر شدید انقراض قرار گرفتهاند و توجه جامعه جهانی حیات وحش را به خود جلب کردهاند.