یعنی چه
واژه «تطرد» فعل مضارع از ریشه عربی «طرد» است و به معنای برانی، دور کنی یا طرد کنی میباشد. این کلمه به عمل دور کردن کسی از یک جمع یا موقعیت، بهویژه از روی بیتوجهی یا بیاعتنایی اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت فَعلُ (با فتح تاء و سکون طاء) تلفظ میشود: تَطْرُد.
در جدول
پاسخ چهار حرفی برای راهنمای راندن و دور کردن در جدول، کلمه «تطرد» است.
به انگلیسی
معادلات انگلیسی این واژه مفاهیم اخراج، رد کردن و محرومسازی را میرسانند.
به عربی
این واژه خود ریشه اصیل عربی دارد و از ماده ثلاثی مجرد «ط ر د» مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل راندن، دور کردن، از خود راندن و نفی کردن است.
نماد چیست
این کلمه در مفاهیم نمادین و روانشناختی، نماد پردازش فکریِ مرزبندی منفی، انزوای اجتماعی، راندهشدگی و خط زدن افراد از یک حریم یا گروه است.
جمعبندی و توضیح کامل تطرد
واژه «تطرد» یک فعل با ریشه اصیل عربی است که وارد ادبیات و متون کهن فارسی شده است. این کلمه در ساختار فعلی خود به معنای «برانی» یا «دور کنی» به کار میرود و بار معنایی آن طرد کردن همراه با بیاعتنایی یا بیتوجهی است.
نمونه عینی و مشهور کاربرد این واژه در آیه ۵۲ سوره انعام در قرآن کریم آمده است، جایی که خداوند میفرماید کسانی را که بامدادان و شامگاهان پروردگار خود را میخوانند از خود مران (ولا تطرد). این کاربرد نشاندهنده عمق معنایی کلمه در نهی از دور کردن مؤمنان و افراد پاکنهاد است.
در زبان فارسی، مفاهیمی چون مطرود، طرد، و اطراد با این واژه همخانواده هستند و در کل، بار روانی و اجتماعی آن به مفاهیمی مثل انزوا، محرومسازی و طردشدگی از یک جمع یا جامعه اشاره دارد.