یعنی چه
واژهای ترکیبی است که به هر نوع جانور یا موجود زنده که از گوشت دیگر حیوانات تغذیه میکند، اشاره دارد. این کلمه مترادف دقیق واژهٔ رایج «گوشتخوار» در زبان فارسی است.
تلفظ
این واژه از دو بخش تشکیل شده است: بخش اول «لَحْم» که واژهای عربی با سکون روی حرف ح و م است، و بخش دوم «خوار» که واژهای فارسی است و واو آن خوانده نمیشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان راهنما برای پاسخهای «لحم خوار» (۷ حرف)، «گوشتخوار» (۷ حرف) یا واژه عربی «لاحم» (۴ حرف) استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به موجودات گوشتخوار از واژه علمی Carnivorous و اصطلاح عمومی Meat-eater استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی به موجود گوشتخوار «لاحم» یا عبارت «آکل اللحوم» (خورنده گوشتها) میگویند.
به فارسی
معادل اصیل و رایج این واژه ترکیبی در زبان فارسی، کلمهٔ «گوشتخوار» است. همچنین در متون کهن فارسی از واژه «دد» نیز برای اشاره به جانوران درنده و گوشتخوار استفاده میشده است.
نماد چیست
این واژه به خودی خود نماد سنتی خاصی ندارد، اما صفت گوشتخواری در حیات وحش و فرهنگ عامه، معمولاً نماد و مظهر قدرت، درندگی، روحیه شکارگری و بیرحمی به شمار میرود که نماد بارز آن حیواناتی چون شیر و عقاب هستند.
جمعبندی و توضیح کامل لحم خوار
واژه «لحمخوار» یک ترکیب دوزبانه است که از بخش عربی «لَحْم» (به معنی گوشت) و بخش فارسی «خوار» (از مصدر خوردن) ساخته شده است. این کلمه در زبان فارسی کاربردی کاملاً هممعنی با واژه رایج «گوشتخوار» دارد و به جاندارانی اطلاق میشود که منبع اصلی تغذیه آنها بافتهای بدنی و گوشت سایر جانوران است.
اگرچه خودِ این ترکیب واژگانی در متون کهن یا قرآن به این شکل نیامده است، اما ریشه عربی آن یعنی «لحم» بارها در قرآن استفاده شده که مشهورترین تمثیل آن در آیه ۱۲ سوره حجرات است که عمل ناپسند غیبت کردن را به خوردن گوشت برادر مرده تشبیه میکند. در نمادشناسی حیات وحش نیز این واژه تداعیکننده مفاهیمی چون درندگی و شکارگری است.
در مجموع، این کلمه نمونهای از واژههای ترکیبی عربی-فارسی در ادبیات است که امروزه بیشتر در متون علمی، فقهی یا مکتوبات کهن به چشم میخورد و معادلهای مستقیم آن در زبانهای دیگر شامل Carnivorous در انگلیسی و لَاحِم در عربی است.