یعنی چه
ترکیب «پاک و مبرا» یک ترکیب تأکیدی در زبان فارسی است. «پاک» واژهای اصیل به معنی تمیز و بیآلایش است و «مبرا» از ریشه عربی به معنی تبرئهشده و جداشده از گناه یا تهمت است. این اصطلاح برای فرد یا امری به کار میرود که دامنهاش از هر نقص، عیب و گناهی کاملاً شسته و منزه باشد.
تلفظ
کلمه «پاک» با سکون کاف و واو عطف به صورت سَبک (وُ/o) تلفظ میشود. واژه «مبرا» دارای تشدید بر روی حرف «ر» است و به صورت مُبَرَّأ قرائت میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای این ترکیب همان «پاک و مبرا» با ۸ حرف است. همچنین واژههای مترافقی چون منزه، بری و طاهر نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این ترکیب تأکیدی در زبان انگلیسی از عباراتی که همزمان طهارت و تبرئه شدن از جرم را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه مُبَرَّأ (اسم مفعول از باب تفعیل) و بَريء دقیقاً همین رسالت معنایی را بر عهده دارند.
به فارسی
مترادفهای فارسی و رایج این تعبیر شامل کلماتی چون بیگناه، معصوم، پاکدامن، زکی، بیآلایش، خالص و بیغش هستند که همگی بر نبود آلودگی و اتهام دلالت دارند.
در قرآن
ریشه این واژه در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۶۹ سوره احزاب که میفرماید: «فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا» یعنی خداوند موسی را از آنچه دربارهاش میگفتند پاک و مبرا ساخت. همچنین واژه «بَریء» بارها برای اعلام بیزاری و پاک بودن از شرک و گناه توسط پیامبران استفاده شده است.
نماد چیست
این عبارت یک مفهوم انتزاعی است و نماد فیزیکی ثبتشدهای ندارد؛ اما در ادبیات و عرفان، نماد تجسمیافتهٔ انسان کامل، معصومیت مطلق و تزکیه نفس است. مجازاً در هنر و ادبیات بصری، «رنگ سفید» یا «آب زلال و روان» نمادهای پاکی و برائت به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل پاک و مبرا
عبارت «پاک و مبرا» یک ترکیب وصفی و تأکیدی بسیار زیبا در زبان فارسی است که از درآمیختن یک واژه اصیل ایرانی (پاک) و یک واژه وامگرفته از زبان عربی (مبرا) شکل گرفته است. این اصطلاح برای رساندن اوج بیگناهی، نزاهت و دوری یک شخص یا یک مفهوم از هرگونه عیب، نقص، تهمت و آلودگی مادی یا معنوی به کار میرود.
ریشه بخش عربی آن یعنی «مبرا» به فرهنگ قرآنی و داستان تبرئه شدن پیامبران از تهمتهای ناروا بازمیگردد. در ادبیات فارسی و متون عرفانی نیز این واژه جایگاه ویژهای دارد و نشاندهندهٔ روح صیقلیافته، پاکدامنی و تزکیه نفس است که فرد را به مقام راستینی از صداقت و معصومیت میرساند.